Dark Angel

I Glossa Tis Polis 103

Dark Angel — Mon, 23 Jan 2012 14:01:42 +0000

Θεσσαλονικόμετρο 4

Dark Angel — Sat, 29 Oct 2011 19:38:44 +0000

Πιστός όπως κάθε χρόνο στο ραντεβού μου, με το Φεστιβαλ Κινηματογράφου Φεσαλλονίκης, ανεβάζω για μια χρονιά ακόμη το γνωστό Θεσσαλονικόμετρο, το οποίον είναι τεστ αλήθειας για όποιον το παίζει Θεσσαλονικιός με αρ. Καλά ο Μπουτάρης, το φώναξε προεκλογικά ο άνθρωπας, ότι γεννήθηκε ανάμεσα στις πολεμίστρες του Λευκού Πύργου (αυτός, η γιαγιά του, η προγιαγιά του, η γιαγιά της προγιαγιάς του και όλοι του οι συγγενείς μετά το Big Bang). Για την ακρίβεια η Θεσσαλονίκη χτίστηκε γύρω του. Οου Γιέα.

Γουελ επειδή και φέτος θα γεμίσει η δοξασμένη μας πόλη -η Μήτηρ Ολων Των Σκουπιδιώνε, η Πόλη που σταματάει παρελάσεις- μπερεδάκια σινεφιλ και λοιπά είδη με ακμή και καρώ φουστάκια, έχω ΜΙΑ (1) και μοναδικήν ερώτηξη για το Θεσσαλονικόμετρο:

Πως λεγόταν το κλαμπάκι δίπλα στο Παρά Πέντε το αφτερ σουπάδικο;

A-Gap

Dark Angel — Tue, 10 May 2011 12:52:32 +0000

Ξέρεις από τον τίτλο το νοιώθεις το στερητικό α. Χωρίς Γαπ δηλαδή. Απλά πράγματα. Απλά και κατανοητά όπως προστάζουν οι καιροί. Οι καιροί που τους θεωρούν όλους σφάγια αλάλητα. Που έχουν αυτιά, μάτια αλλά όχι γλώσσα. Οι δημοσιογράφοι -όλοι ανεξαιρέτως- επιδίδονται σε ένα (ή μάλλον στο μεγαλύτερο) Μαραθώνιο αυτομαστιγώματος και αυτό ευτελισμού έβερ. Ξαφνικά όλοι τους έχουν επιδοθεί σε μια γιγάντια προσπάθεια αυτοκάθαρσης, αυτολύτρωσης, αυτοθαυμασμού και αυτοκριτικής. Δυστυχώς όλες αυτές οι λέξεις περιέχουν το αυτό, δηλαδή το Εγώ και μόνο Εγώ. Από το λαοπρόβλητο δημόσιο -άρα τηλεποτικό- αυτομαστίγωμα του Λομβέρδου εχθές μέχρι τα ταξίδια του Γιωργάκη, τη μούγκα του Κωστάκη, τη φουσκωμένη μπάκα του Καρατζαφέρη και τη μιζέρια του πλέον μουγγού Βενιζέλου στο υπουργείο Άμυνας και των διαφόρων άλλων διασκεδαστών της Γερμανικής Αυλής μέχρι την αποστασιοποίηση του λεγόμενου φιλικά “Άκη” διακρίνει κάποιος μια συντεχνία, μια Υπερμονόπολυ που συμμετέχει ο ίδιος όχι ως παρατηρητής αθώος αλλά ώς θεατής σε μια αρένα που θυσιάζεται εκείνος.

Είναι η πρώτη -αν όχι η μοναδική- φορά που ο θεατής μέσω ένός περίεργου αλλά κβαντικού μηχανισμού είναι και το θύμα, το σφάγιο.

“Μα δες” θα ουρλιάξει ο κβαντικός θεατής “δες τι ωραία με σφάζουν, με τι κίνηση, με τι χάρη, με τι μαεστρία…”

Semon Bouteson

Dark Angel — Mon, 07 Feb 2011 14:07:12 +0000

Πάντα αναρωτιώμουν γιατί ο δολοφόνος γυρίζει στον τόπο του εγκλήματος. Το έκανες ρε μαν. Tι κοιτάς και από την κλειδαρότρυπα; Κάπως έτσι συμβαίνει και με το blog μου. Χουντινοειδές, απαστράπτων δια της απουσίας του. Το κακό είναι ότι δυζτυχώζ η πραγματικότητα έχει ξεπεράσει κατά πολύ το κακής ποιότητας χιούμορ που διαθέτω. Μας κάνουν πλάκα. Όλοι τους.

Sky Etc

Dark Angel — Fri, 30 Apr 2010 20:23:08 +0000

Φοβάμαι τον ανθρώπινο κισσό που αλαφιασμένος τυλίγεται γύρω μου.
Που θα τους βάλω όλους αυτούς;
Πόσοι μπορούν να χωρέσουν μέσα μου;

Πόσοι είναι αυτοί που θα μοιραστούν μαζί μου τη θάλασσα; To σκοτάδι; Τον ήλιο;

Φοβάμαι τον ανθρώπινο κισσό που ξεφυτρώνει, που τυλίγεται, που πνίγει
έτσι απότιστος, έτσι κίτρινος.

Η ομίχλη απλώθηκε και πάλι πάνω στα κτήρια. Τα τύλιξε για μια φορά ακόμη.
Ο γλάρος έψαχνε το πρωί που θα φυγαδεύσει τα αυγά του.
Γυαλιστερές οροφές, πλατινένιοι δρόμοι, αδαμάντινα βενζινάδικα, ρουμπινένια εγώ στο χρώμα του αίματος

Ηταν και αυτή μια αλήθεια, μια ειδοποίηση
Ο ουρανός πέθανε και κανείς δεν έκλαψε.