Τα Λαμόγια Του Θανάτου

Από το πρωί παίζει ένας τρελός ψυχαναγκασμός. Θα φάς κρέας (στο γραφείο) ναι ρε θα φάω κρέας, θα βάλεις δυνατά τη μουσική στο σπίτι (ναι ρε θα τη βάλω δυνατά). Δεν, δεν, δεν, δεν, δεν… Η απόλυτη βλακεία. Γιατί ρε μαν αν θέλεις να αγγίξεις το θείο το κάνεις όλο το χρόνο (ή τα χρόνια) δεν θυμάσαι τον μαν μόνο όταν σε συμφέρει για να περάσεις τις πόρτες του παραδείσου και μετά να αναπαυθείς στα παραδεισένια σου μαξιλαράκια (και τι ωραία δένει το βαμβάκι με το ξύλο και το μέταλλο). Θα φάς ΚΡΕΑΣ; Ναι ρε θα με πετροβολήσετε; Θα βάλεις ΔΥΝΑΤΑ τη μουσική; Ναι είπα! Μα είναι ντροπή! Allo anybody home? Ποιά ακριβώς είναι η ντροπή δεν κατάλαβα…Σεξ? Οχι… σήμερα δεν τρώμε ούτε λάδι. Οκ αλλά μπορείτε να γαμάτε τον κόσμο, να πυρπολείτε, να χτίζετε τα «κρυφά σας σχολεία» και σε γενικές γραμμές να κάνετε ότι γουστάρετε αλλά μη μου τα κάνετε υποβρύχια μόνο και μόνο γιατί εγώ τρώω κρέας ή πηδάω ή πίνω αψέντι. Να πάτε εκεί που ανήκετε βρυκόλακες με τα μαύρα ρούχα.

Ολη η ελλάδα πενθεί. Αντί να χαίρεται τον ήλιο τους ανθρώπους της και τη θάλασσά της ξημεροβραδιάζεται όλη τη μέρα και τη νύχτα στα νεκροταφεία. Κουβαλάει λουλούδια, λιβανίζει, κοιμάται παρέα με τους νεκρούς της, μαλώνει με τους φύλακες των νεκροταφείων, αγιάζεται και αγιάζει, αιμορραγεί χωρίς το αίμα της να αντικατασταθεί ποτέ. Και όλα αυτά για μια μούφα. ΟΚ. Δεκτόν.

Αλλά μη μου λέτε τι να κάνω και τι όχι.

Advertisements

2 σκέψεις σχετικά με το “Τα Λαμόγια Του Θανάτου

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s