Οι Μυδίες

Τσουγκράνες στολές, μάσκες, αναπνευστήρες απλώθηκαν στην άμμο. Μύδια μαν. Μύδια κανονικά θαλασσινά και ουχί δίποδα που δεν χρειάζονται άχνισμα. Μύδια Ολυμπιάδας χιλιάδες στοιβαγμένα στα βράχια περίμεναν εμάς για να τα τσακίσουμε. Με τσάκισε το μπιτς μπαρ με τα λαικοποπ, τέκνο και όλη τη γνωστή γκάμα των μανιοκαταθλιπτικών που σπάνε τα τύμπανά μου σε όλη την Ελλάδα. Δε γαμιέστε λέω και βάζω τα βατραχοπέδιλα και τη μάσκα. Κοιτιέμαι. Χμ μοιάζω σαν τον Κουστώ. Βουτάω με παφλασμό σε στυλ μυκόνου μόνο και μόνο για να αποφύγω τις παπαριές του μπιτς μπαρ γιατί όπως θα ξέρεις μαν στη θάλασσα έχει ησυχία απόλυτη. Έχει όμως και κύμα. Ένα γαμημένο κύμα λοιπόν που σίγουρα θα με θυμόταν πριν από καμιά εικοσαριά χρόνια τότε που το κατούρησα με πέταξε πάνω στο βράχο με τα μύδια. Ρε το γαμημένο το κύμα που με θυμόταν δεν ξέρω. Πάντως το γόνατό μου σε αυτό το φλερτ με τον βράχο γδάρθηκε ελαφρώς και το αλάτι ήρθε αμέσως για να συμπληρώσει τη δουλειά. Τσούξιμο τρελό και πώς να φωνάξεις μέσα στη θάλασσα χωρίς να πιείς νερό; Δοκίμασα να φωνάξω από τον αναπνευστήρα και κόντεψα να πνιγώ. Ενυγουέι τα παρατάω και βγαίνω στην αμμουδιά μαζί με τα μωρά και τις θείτσες ενώ το μπιτς μπαρ συνεχίζει να μου σπάει τα ούμπαλα με τις καρικατούρες των λαικοπόπ. Έτσι πως βλέπω τον βράχο και ενώ οι υπόλοιποι έχουν σκιστεί να βγάζουν μύδια με το τσουβάλι μου έρχεται η τρομερή ιδέα. Πρέπει να βρώ αμέσως ένα μηχάνημα που θα ξηλώσει τον βράχο και θα τον φέρει στην παραλία όπου θα μπορέσω να βγάλω τα μύδια με την ησυχία μου. Αλλά που τέτοια τύχη.

Μπύρα τρίτη και μάλιστα κουτί. Ο χειρότερος συνδυασμός. Μπύρα στον ήλιο. Αν δεν είσαι γκάου γίνεσαι. Αν είσαι ήδη φτάνεις τη νοημοσύνη της αμοιβάδας. Και ενώ έχω φτάσει με τις μπύρες στο επίπεδο σκέψης ενός πραγματικού κνίτη κάτι φωνές με ξυπνάνε από το λήθαργό μου: «Σκάστε ρε να κοιμηθούμε», «Ξέρεις ποιος είμαι εγω;» «Ξέρεις τι ώρα ξυπνάω ρε;» «Θα σε γαμήσω»…Γυρνάω και τι να δώ; To ένα αντίσκηνο μαλώνει με το άλλο ή μάλλον ο γαμίκος νεοέλλην «ξέρεις ποιος είμαι εγώ» με το χρυσό σταυρό στο λαιμό βάζει χέρι στη διπλανή σκηνή που είχε μαζευτεί μια παρέα και τα έπιναν. Μου ήρθε να τον κοπανήσω με το βατραχοπέδιλο αλλά κρατιέμαι. Και πολύ καλά έκανα. Διότι ο γαμίκος φώναξε τους μπάτσους. Ναι. Ο κύριος μαλάκας όχι μόνο φώναξε τους μπάτσους -που ήρθαν μέσα στο λιοπύρι και πραγματικά δεν υπάρχει πιο αστείο θέαμα από μπάτσο με στολή στην αμμουδιά- αλλά μόλις ήρθαν αυτός έκανε πως έπαιζε ρακέτες με μια Μις Ραγάδες 2006. Και τότε ήρθε η εκδίκησή μας. Αρχίσαμε τα κακαρίσματα, τα κοκοκο, τα κότα-κότα σου έφυγε η καπότα, τα μη φάτε σήμερα φάτε ένα μαλάκα. Την άκουσε για τα καλά ο μαν με τέτοιο κράξιμο…

Αυτά για σήμερα και μια ταγκιά δώρο

Ένα Αρχίδι κι ένα Μύδι έκαναν τον Αρχιμήδη

Advertisements

3 σκέψεις σχετικά με το “Οι Μυδίες

  1. An ksanarthoun man oi kk nomatarxides, na tous peis oti den exoun dikaiodosia ekei. O aigialos einai sti dikaiodosia tou limenikou, oxi diki tous!
    Xestikan twra ki autoi tha mou peis, kai tha xeis kai dikio.

    Anyway…tou xronou tha se proskalesw na pesoume na vgaloume axinious se kati kales kavatzes
    😉

  2. Hola! Μα τους φώναξε ο παπάρας σε φρι κάμπινγκ στα στάγειρα γιατί τον ενόχλησαν. Μα το μαλάκουα…

    Οι αχινοί μας τσάκισαν και ήταν και μικροί μαν. Καβάτζα καλή για αχινούς είναι οι όρμοι μετά τα στάγειρα αν θυμάμαι καλά και ψήνομαι τρελά για του χρόνου μαν! Προς το παρόν αχνίζουμε κάτι κιλά μύδια…

    🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s