How Low Can You Go?

Αν κάτι χαρακτηρίζει το φεστιβάλ κινηματογράφου αυτό είναι στάνταρ το ζωντανό κοινό του. Πως το είπε εκείνο ο τσαγκαρ; Οι άνθρωποι πάνω είναι ανθρωπένιοι. Συμφωνώ.
Η αίθουσα φουλ και εγώ έχω μείνει στον διάδρομο του εξώστη χωρίς να μπορώ να δω τίποτα παρά μόνο ακούω. Φλασμπακ στο περσινό κτλ κτλ. ΚΑΙ… ανεβαίνει να μιλήσει ο σκαμπαρδώνης. Οου Γιέα! Ο βουτσινάς παίρνει φόρα και αρχίζει το κράξιμο: Φύγε, φτάνει, κατέβα κάτω. Μια κυρία φωνάζει: Tώρα θα βήξω! Και βήχει. Ο σκαμπαρδώνης τα έχει χάσει και μέσα στο χάσιμό του πετάει το μαγικό για το πολυτεχνείο και γίνεται ο χαμός! Το κοινό τον πυροβολάει λεκτικά και μου θυμίζει κάτι μάπα παραστάσεις του Μολιέρου. Ο μαν καταλαβαίνει (επιτέλους) ότι το κλίμα δεν τον σηκώνει και εξαερώνεται…

Φεύγω από την αίθουσα και πάω στο μπαρ να απολαύσω τον χορηγό jameson με πάγο. Όλα καλά. Το ποτό έχει μόνο 5 ευρώ και πετάω από τη χαρά μου που βρήκα φτηνό ποτό, κόσμο και θέα. Σκάει ο βούγιας ψηλότερος από ποτέ και κάθεται σε ένα τραπέζι. Κουλ ιν δε πουλ. Φίλος σεκιουριτάς με πλησιάζει συνωμοτικά με κοιτάει, κοιτάει το ποτήρι μου λέγοντας τι έγινε ρε μαν τα σκληρά αρχίσαμε? Χμμμ τι να κάνω μαν η ταινία δεν βλέπεται.

Και η ταινία λεγόταν the queen. Μπλιαχ. Βαρετή με το κλασσικό χονδροειδές αγγλικό χιούμορ και μια τρομερή αποκάλυψη: O Μπλερ είναι υποχείριο της βασίλισσας. Έλα ρε Φρίαρς εσένα περίμενα να μου το πεις. Βγαίνω πάλι και πάω στο μπαρ. Ακόμη ένα χορηγό με πάγο στα όρθια. Ο βούγιας είναι ακόμη εκεί και τα πίνει. Βαριέμαι. Ξαναμπαίνω στην αίθουσα. Α! Κάτι άλλαξε στην ταινία. Τώρα η βασίλισσα είναι υποχείριο του Μπλερ.

Πέφτουν οι τίτλοι. Βγαίνω σχεδόν τρέχοντας. Μια κυρία με ρωτάει. Τελείωσε η παπαριά; Ναι λέω. Α επιτέλους! Δεν άντεχα άλλο.

Και τώρα πάρτι και δώστη. Μπαίνω για λίγο και φεύγω τρέχοντας. Αυτό είναι παιδικό πάρτι με τέτοια μουσική καλύτερα να πήγαινα στο playmania. Από την ταραχή μου που άκουσα το Μαι Τσερονα κουτουλάω κατά λάθος τον χωραφά και σκέφτομαι ότι έχει πολύ μεγάλο κεφάλι.

Λίγο αέρα ρε!
Η νύχτα τελείωσε. Η ομίχλη έχει σκεπάσει την πόλη.

Advertisements

2 σκέψεις σχετικά με το “How Low Can You Go?

  1. Κι εγώ το λέω και το ξαναλέω αυτό, -θυμάσαι Νταρκ;- οι άνθρωποι εδώ είναι, όντως, ανθρωπένιοι (ακόμα!). Με όλα τα καλά και όλη τη μαλακία που έχει αυτό ως συνέπεια. Κάτω έχουν γίνει καρτούν… Θίασος σκιών…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s