Im A Player Bitch

Τελικά όταν έχεις να πείς τόσα πολλά με έναν άνθρωπο στο τηλέφωνο δε λές τίποτα. Παθαίνεις κάτι, η γλώσσα σου δεν επικοινωνεί με το μυαλό σου, οι σκέψεις σου ακατέργαστες παίρνουν τη μορφή κοινοτυπιών και γίνονται ένα κουβάρι φτάνοντας στην άκρη των δοντιών σου με ένα ξενέρωτο «φιλιά». Είχα τόσα να πώ με τον Οι Σκιές Μιλάν που τελικά δεν είπα τίποτα. Δύο χρόνια σχεδόν με τον μαν μιλάμε ψηφιακά. Στιγμές που είχα ξεφύγει και με είχε παρασύρει το κύμα με έβαλε στη θέση μου. Αυτό δεν το ξεχνάω ποτέ. Και κάθε φορά που εξοργιζόμουν με κάτι το κομεντ του έλεγε: να είσαι ψύχραιμος μαν. Κρίμα πάντως που δεν τον είδα από κοντά γιατί με μερικούς ανθρώπους είτε είναι μπλογκερ είτε είναι οτιδήποτε άλλο θέλεις να τους δείς. Να τσουγκρίσεις ένα ποτήρι μαζί τους, να μιλάτε για όλα μέχρι το πρωί.

Οπως όταν μπήκε ο Καλτσό στην ταβέρνα. Δεν τον είχα δεί ποτέ στη ζωή μου και όμως ήξερα ότι ήταν αυτός. Δεν μπορούσε να είναι κάποιος άλλος. Πως έγινε αυτό; Δεν ξέρω μαν. Kinda Magic.

Και έρχονται μερικές τυπωμένες μανιέρες να μας πουν ότι τα μπλογκζ είναι αυτιστικά και εγωκεντρικά. Οκ. Μπορεί να συμβαίνει και αυτό για κάποιον που δεν έχει ιδέα από την background φιλοσοφία ενός βλόγερ. Μπορεί κάποιος μέσα στην αγανάκτησή του ή την καθημερινότητά του να είπε και μια κουβέντα παραπάνω χωρίς να είχε κάποιο συγκεκριμένο στόχο. Αλλά να χαντακώνεις κάποιον, να τον δίνεις και μάλιστα τυπωμένο (που δεν έχει undo) είναι μια λανθάνουσα και άρρωστη μορφή εκδίκησης χωρίς καμμία απολύτως σημασία. Εχω περάσει από εκεί και τελικά μου έμεινε η απίθανα πικρή γεύση της ηλιθιότητας, γιατί όταν πετάς τα πυρά σου απευθύνεσαι σε ένα συγκεκριμένο άτομο. Οι υπόλοιποι δεν δίνουν δεκάρα αν έχεις δίκιο η όχι, απλούστατα γιατί δεν γνωρίζουν και δεν τους ενδιαφέρει τι μπορεί να έχεις εσύ με κάποιον (φαινόμενο Μανίνα, Σούπερ Κατερίνα και αυτοκόλλητα Panini). Πάμε. Ολη η σφαίρα ασχολείται με το άρθρο και το άναρθρο άρθρο για τα βλογζ. Δεν μπορώ να κρίνω (μπορώ αλλά βαριέμαι) εαν αυτό είναι καλό ή κακό σίγουρα όμως είναι «πιασάρικο». Πουλάει. Τι πουλάει? Γκουγκλομονάδες boy!

Advertisements

To Search Or Not To Search

Καλά αυτό είχα καιρό να το κάνω. Γουελ δώσε βάση μαν πως με βρίσκουν στο ιντερνετς. 1 φωτο φαντάσματα (οκ έχω φωτογραφίσει δυό τρία πολτεργκάιστ, τις κεφαλές χέξαμ, τα χειρόγραφα βόυνιχ, έχω παίξει κομπαρσέ στον Κώδικα Ντα βίντσι, βοήθησα τον μέγκελε με ένα φίλο σιδερά που είχα, κούρεψα τη ζαν ντ αρκ και της έβαλα μια καινούρια λακ, τα έχω πιεί με τον δάντη στην κόλασή του αλλά φαντάσματα μαν όχι δεν έχω φωτογραφίσει ακόμη γιατί το θεωρώ παντελώς άχρηστο) 2. Βυζί Αδάμ (εδώ παίζει φάση γιατί ως γνωστόν αν κάποιος ψάχνει το βυζί του αδάμ και όχι της ευας κάτι δεν πάει καλά και να ψαχτεί γενικώς. 3. Αδεια ασανσερ 2006. ΚΟΡΥΦΑΙΟ! Καλά εδώ ο μαν τα είπε όλα. Ποιός ρε άνθρωπα θα κάτσει να μετρήσει όλα τα άδεια ασανσερ του 2006 και δε θα τον μαζέψουν τα λευκά ανθρωπάκια με τη μπλε σειρήνα στο αυτοκίνητό τους? Ασε που αν αποφασίσεις να μετρήσεις (εξαιρούμε το κίνητρο μη σαλτάρουμε εντελώς) όλα τα άδεια ασανσερ του 2006 απλώς δεν γίνεται. Οχι μόνο της χρονολογικά δεν γίνεται αλλά και πρακτικά καθότι ένα άδειο ασανσερ δεν είναι μετρήσιμο μέγεθος από τη στιγμή που δεν εκτελεί την πράξη για την οποία κατασκευάστηκε άρα θα είναι σταματημένο σε κάποιο όροφο και θα περιμένει εσένα που έδωσες αυτό το keyword στο γκούγκλ. Μάλλον αυτό ήθελε τελικά! Το διαβολικό αυτό κατασκεύασμα που λέγεται google παρέχει υπηρεσία κράτησης άδειων ασανσερ μέσω δικτύου. Ασανσερ ρεζερβέ με λίγα λόγια ενώ στη μάχη θα μπεί και το e-bay το οποίο θα βγάζει σε λοταρία τα κρατημένα άδεια ασανσερ.

H Αίσθηση της Σμίλα Στο Πόνυ

Ο άκρατος λαικισμός του Καμπουράκη είναι πια πολύ ενοχλητικός διότι οι εποχές του έχουν περάσει. Ο επιτηδευμένος εκνευρισμός του για την απονομή δικαιοσύνης η αλλιώς για τον σωστό καταμερισμό της αδικίας είναι πασέ και πολλά χρόνια πίσω. Βέβαια έχει φανατικούς θαυμαστές όπως και στην «αντίθετη» πλευρά ο καρατζαφέρης. Αυτό είναι το μέλλον της τηλεόρασης? Καθημερινοί άνθρωποι «δικοί» μας που μιλάνε τη «γλώσσα» μας και νοιώθουν την αδικία στο πετσί τους? Τα δικά μας παιδιά. Η Καρχειλάκη πέταξε μπούργκες και καλάζνικωφ και παρουσιάζει χειμερινές κολεξιόν του καλύτερου σχεδιαστή του αιγάλεω. Η Λιάνα Κανέλλη καπνίζει όλα τα μάλμπορο που βρίσκει μπροστά της. Ρε σείς κανένας που να μας πεί την αλήθεια έμεινε? Μπα.

Οι αλήθειες βρίσκονται μόνο στο prime minister στη βουλή τηλεόραση. Δες το μια φορά και θα καταλάβεις τι λέγω μαν. Οι άνθρωποι αυτοσαρκάζονται και γελοιοποιούν την καθημερινότητά τους πασάροντας βέβαια κονσερβέ γέλιο στον μέσο άγγλο. Κάτι παρόμοιο φυσικά δεν μπορεί να γίνει στην ηλιόλουστη χώρα μας γιατί υπάρχει και μάλιστα αληθινό. Τι? Δες ειδήσεις μαν. Φωνάζει ο κλέφτης να φοβηθεί ο άλλος κλέφτης. Τα λαμόγια κατηγορούν τα άλλα λαμόγια για λαμογιολαμογισμό και συμπεριφορές εκτός fair play. Ok Κοι σπαζοκλαμπάνιες we got the message. Μαζί τρώτε, μαζί πίνετε κι αλλού πάτε και το δίνετε. Προδότες του έθνους, αντίχριστοι, τεχνόφοβιστές, τρομοκράτες, Βι Φορ Βιτριολιστές, εγκληματίες, τρακαδόροι… γρηγορείτε!

Ο γρηγόρης από την άλλη μεριά τα σπάει με ένα νοικιασμένο χιούμορ που το κράζαμε από την εποχή ακόμη του banana split και του Hi Chaparal. Αυτός είναι παραγματικά δυστυχισμένος άνθρωπος γιατί κάποτε οι προβολείς θα σβήσουν, το κοινό θα αποχωρήσει κουρασμένο και τότε θα είναι μόνος με τις αναμνήσεις του. Θα τυπώσει φωτογραφίες με το ποιος ήταν κάποτε και θα τις θαυμάζει μόνος του. Μη γελάς δεν είναι αστείο μαν. Η περίπτωση αρναούτογλου είναι θλιβερή και δεν είναι ο μόνος. Δεκάδες βγαίνουν καθημερινά και τους πετάνε μέσα στη ζούγκλα για να δαγκώσουν με τα μικρά τους δοντάκια τα μεγάλα τέρατα.

Side By Side

Ο πιό σοβαρός θεσμός στο γνωστό σύμπαν η eurovision επανέρχεται δριμύτερος. Φέτος δεν θα έχει τέρατα αλλά ένα γκρουπ που θα είναι ντυμένο όπως οι δαίμονες του doom ενώ η ελληνική συμμετοχή δεν έχει αποφασιστεί ακόμη καθώς ο βαρύτονος κος Δάντης δεν αποκαλύπτει τα χαρτιά του, ενώ η σφριγηλή και δροσερή παρουσία της κας Τάμτας αισθάνεται έντονο στρες και έχει λυγίσει από το ασήκωτο εθνικό βάρος (200 κιλά περίπου). Η ελληνική επιτροπή σκέφτεται σοβαρά να εκμεταλευτεί πλήρως την προηγούμενη επιτυχία των τεράτων και μάλλον θα κάνει πρόταση στον κο Νούσια να φέρει τα ζόμπι του να τραγουδήσουν το μελοποιημένο Παρασκευή και 13. Η γερμανία θα φέρει τον Φρέντυ Κρουγκερ η Αυστρία τον Σβαρτζενέιγκερ ενώ οι άγγλοι όπως πάντα ξενερουά τσαγομάχοι θα αναστήσουν όλα τα πτώματα του Six Feet Under. Στην ιταλία επίσης υπάρχει έντονη αντίδραση καθώς η ιταλική πλευρά δεν έχει πραγματικά τέρατα κι έτσι αποφάσισε να μας τιμωρήσει με τους τρομακτικούς Ritchie E Poverie (τζίσας). Η ολλανδία αντι να κοιτάξει τα χάλια της που της έχει μείνει μόνο ένα χιλιόμετρο γής πάνω από τη θάλασσα αποφάσισε και αυτή να συμμετέχει με όλες της τις δυνάμεις καλώντας στο πλευρό της το βέλγιο και το Λουξεμβούργο (μπε νε λουξ) θέτωντας υποψηφιότητα με τον ένα και μοναδικό γδάρτη, παλουκοκαύτη και καντηλανάφτη, τον απίστευτο, τον λευκό νιντζα, τον άνθρωπο φίδι Ζαν Κλωντ Βαν Νταμ. Η Αμερική θύμωσε με αυτά τα αδερφίστικα της ευρώπης και έτσι αποφάσισε να συμμετέχει και αυτή στη eurovision. Οι εκπρόσωποι αρνήθηκαν καθότι δεν γίνεται είπαν να συμμετέχει μια χώρα εκτός ευρώπης . Τότε οι αμερικάνοι θύμωσαν στ αλήθεια και την αγόρασαν μαζί με την ευρώπη για να τη βομβαρδίσουν μετά ως συνήθως. Γουελ στο θέμα μας πάλι. Οι αμερικάνοι αποφάσισαν να πάρουν μέρος στο διαγωνισμό ταραγουδιού βάζοντας στη μάχη πραγματικούς άντρες -όχι σαν τις ευρωπαικές λούγκρες- κι έτσι το ντουέτο Τσακ Νόρις, Λορέντζο Λαμας είναι έτοιμο να τραγουδήσει δυνατά μια σύνθεση του Καρπεντερ (βασισμένο σε 1 μια νότα όπως και όλες οι συνθέσεις του γνωστού σκηνοθέτη). Πάντως τις εντυπώσεις και τη σκοινική παρουσία θα κερδίσει η ρωσία (που ενώθηκε πάλι) καθώς ο εθνικός τραγουδιστής της Ποπό Βρομοκολάρωφ θα βγεί στη σκηνή μέσα από τον αγωγό φυσικού αερίου ντυμένος σκίουρος.

Η ελληνική πλευρά παρακολουθεί στενά τις εξελίξεις και ενημέρωσε με ένα λακωνικό μεμο τους διοργανωτές ότι αν δεν καθήσουν καλά θα στείλουν πάλι τον κο Ρακιντζή και τους πολεμιστές του με τις ίδιες στολές ακριβώς. Οσον αφορά το εμπορικό κομμάτι της διοργάνωσης η ελλάδα απαίτησε από τους εταίρους 30.000 μέτρα γαλάζιου υφάσματος και 80.000 λευκού από τα οποία θα κατασκευαστούν 35.000 σημαίες ολόσωμες, 1340 μέχρι τη μέση και 3000 σε μορφή φούστας.

Αντε μπάι. Αντε μπάι. Διαβάστε κι αυτό μικρά μου πονυ έτσι για αλλαγή.

Χειμώνα Στη Λεμόνα

 

Σήμερα άκουσα στις ειδήσεις ότι θα έρθει ο Χειμώνας. Θα έχει χιόνια, βροχιές και χειμωνιές. Το τζάκι μου φέτο δεν άναψε διόλου και τα κούτσουρα κομένα περιμένουν τη σειρά τους δια να καούν είς την πυρά την βραδύκαυστη. Την πυρά τούτη που πολλοί εμίσησαν αλλά και πολύ ερωτεύτηκαν. Βιάζομαι να νοιώσω τη θαλπωρή του χειμώνος, την εξαίσια λευκή αγκαλιά του που αποζητά το σκότος και το ολόγιομο φεγγάρι ως νεανίς που καταβροχθίζει φοινικιές και λοιπά δένδρα στην καθισιά της ως νέος Βασιλιάς Κονγκ. Φεύ! Η μοίρα ήταν πολύ σκληρή μαζί μου καθώς διένυα (παρέα με την enya) τα φαράγκια της αποχάυνωσης και του ΜΕγάλου Κάνυον ταξιδευοντας με τη ΝΕΤ στα βάθη της Ασιας (και της Asia Carrera) με μια πόρσε καρέρα. Η μάλλον με μια πόρσε καριέρα. Δεν ενθυμούμαι δυστυχώς εαν ήταν καρέρα ή καριέρα αυτό που σίγουρα θυμάμαι ήταν η Asia Carrera η οποία ανήκει εδώ και δεκαετίες στο Mensa Club και είναι από τις πιό έξυπνες γυναίκες του πλανητικού μας συστήματος. Βεβαίως υπάρχει και η αντιλογία του επιθυμητού αναγνώστη που αποζητά το τέλειο και το πασιφανές και θα λοιδωρήσει τούτο το ποστίδιον δια το ελαφρόν του είναι και θα θέσει την εξής ταχύκαυστη ερώτηση: Πως είναι δυνατόν μια γυναίκα επιπέδου Asia Carrera να είναι τόσο διαυγής και εφυής ενώ ταυτοχρόνως υπηρετεί το φλεγόμενο εις τα βάτα πορνογραφικό καταγραφικό σινεμά; Εις αυτόν τον αναγνώστη, τον αδαή απευθύνομαι με μια και μοναδική πρόταση: Να μελετήσει τα καταγραφάς του Video Blue του Γουγλειον Τέρατος και πολλών άλλων πηγών, Κρυοπηγών και Καυτοπηγών.

Αμαρτωλοί!

ps: τι άλλο πρέπει να γράωψ ώστε ο κατηραμένος J95 να κάνει ένα κομεντίδιον? Πολυτονικά ρε πούστη μου?

Κλάιν Μάιν Αινστάιν

Ο Τέως ο Σέως και ο Μέως έβγαλαν σε δημοπρασία τον Οικο Κρίστυ (ολόκληρο) ενώ τυχερός είναι ο ελληνικός λαός στου οποίου την κατοχή περιήλθε μετά από αλλεπάλληλες διαβουλεύσεις ο πασίγνωστος Οικος. Το θέμα είναι ότι ο ελληνικός λαός δεν ξέρει τι να κάνει έναν ολόκληρο οίκο -μαζί με τα σερβίτσια του- οπότε προς το παρόν τον άφησε εκεί που είναι. Ο δήμαρχος που μας αξίζει από την άλλη μεριά το σκέφτεται σοβαρά να δημοπρατήσει ένα μεγάλο κομάτι του τιμημένου μας συμβόλου, του πέτρινού μας δονητή, του ορόσημου των ομάδων που κερδίζουν στο μπάσξετ (νέο άθλημα μη το ψάχνεις) το ποδόσφαιρο και το πατιναζ. Του λευκού μας του πύργου. Δυστυχώς όμως τα νέα ταξιδευουν γλήγορα (μόνα τους ή με κουριέρ) και  ένας άλλος πανίσχυρος οίκος αντιπρότεινε μια εξαιρετικά δελεαστική προσφορά: να δημοπρατηθεί τάχιστα ο ίδιος ο δήμαρχος που μας αξίζει ώστε να αποφέρει στην πόλη επιτέλους πραγματικά έσοδα. Ενδιαφέρον έδειξε και το μουσείο τυσώ για το δήμαρχο της καρδιάς μας του συκωτιού μας και του σπληνάντερού μας καθώς το πασίγνωστο μουσείο ετοιμάζει νέο facility στο οποίο θα φιλοξενούνται ομοιώματα από ξύλο και μάρμαρο που δένουν αρμονικά με το ασήμι και το φυσητό γυαλί. Ενος λεπτού σιγή για τον κύριο Τουτάν Χαμών που βαλσαμώθηκε μόνος του απαλλάσοντας έτσι δεκάδες χιλιάδες Αιγυπτίων από τον κόπο. Και μια που λέμε για την Αιγυπτο μια ανασκαφή έφερε στο φώς την πιό αρχαία μήνυση του γνωστού κόσμου: Ο Αλέξαδρος ο Μέγαμπάιτς ισχυρίστηκε ότι οι πυραμίδες των αιγυπτίων δεν ήταν καθόλου τόποι λατρείας και αρχιτεκτονικό θαύμα αλλά Τρίγωνα Πανοράματος 3D κάτι το οποίο οδήγησε σε διπλωματικό επεισόδιο τους δύο λαούς που δεν έληξε ποτέ. Ακόμη και τώρα -για παράδειγμα- τα στίφη των βορείων που επισκέπτονται την αίγυπτο δεν το κάνουν για να θαυμάσουν τις «πυραμίδες» αλλά για να διαπιστώσουν με τα ίδια τους τα μάτια την απάτη κουβαλώντας πάντα μαζί τους ένα αληθινό Τρίγωνο Πανοράματος 2d με κρέμα και κάνουν τις απαραίτητες συγκρίσεις. Εκεί κάτι φίλοι μου ανακάλυψαν (για δεύτερη φορά) ότι το μέγεθος δεν μετράει καθότι ένα τρίγωνο μπορείς να το φας ενώ μια πυραμίδα τι μπορείς να την κάνεις άραγε?

Τι έγινε μαν; Την κάνουμε σιγά-σιγά; O λόγος για τη Γλυξβούργεια Συμφωνία που παίζεται για 2η εβδομάδα στα κανάλια της συμφοράς στα οποία προτείνω μαζί με τα σήματα για κατ,  ακατ, κατ με γονική συναίνεση (φαντάσου να μαλώσουν οι δύο γονείς για το αν πρέπει το παιδί  να δεί την ταινία ή όχι.θεωρείται συναίνεση;)να βάλουν και μερικά σήματα όπως: ακατ για την κοινή λογική, προβοκατερ, κοιμήσου τον ύπνο του δικαίου μαζί μας, είσαι μαλάκας, δεν είσαι μαλάκας κλπ..

Αντε γειά σας τώρα. Πάω να διαβάσω τη Δισκολάτεια.

Τσίκα Κολιμπρί

kolibri.jpg

Ετσι ονομάζουν τα καλά παιδιά οι Περουβιανοί τις κοπέλλες που έχουν παραπάνω από ένα γκόμενο και αυτή η φράση μου θύμισε τότε που μάζευα λεφτά για να πάω στο περού. Γουελ αυτό ήταν μεγάλη βλακεία γιατί κανείς δεν μαζεύει λεφτά για να πάει ταξίδι. Πάει κι ότι γίνει. Ενιγουέιζ στα καλά καθούμενα βρέθηκα να δουλεύω σε μπαρ κάτι το οποίο είχε και τα καλά του δε λέω. Ποτά, λεφτά και γυναίκες που περίμεναν με το κλείσιμο. Τι ωραία που ήταν τότε! Υπήρχαν κορίτσια που πήγαιναν μόνο με μπάρμαν άλλες μόνο με πορτιέρηδες και άλλες μόνο με ντι τζέυς. Αλλά όταν λέμε μόνο, Μόνο! Δεν είχες ελπίδα αν ανήκες σε κάποια άλλη συνομοταξία. Οι απατεώνες οι μπάρμαν έφευγαν πάντα με τις καλύτερες τις πιό καλοντυμένες και τις πιό ενθουσιώδεις γι αυτό και δεν τους χώνεψα ποτέ. Ενα σφηνάκι, δύο σφηνάκια, ένα σέικερ και βουαλά another happy cintroen. Σε εμάς τους κακομοίρηδες τους βινυλιομάχους ερχόταν οι πιό ιντελεκτουά με τα μαλλιά βαμένα στα πιό απίθανα χρώματα και έπιναν τα πιό ανώμαλα ποτά: baileys με σόδα, blue curacao με σαμπούγκα πάντα κάτι που να ταιριάζει με το απιθανέ μαλί. Ασε που μας τα έκαναν τσουρέκια με τις απαιτήσεις τους για κομμάτια σε ώρες που εμείς είμασταν κομμάτια. Ωσπου ερχόταν η Πέμπτη! ΧΑ! Thank god is Πέμπτη. Αυτή την ευλογημένη μέρα έπαιζε μπασκετ ο Αρης (όταν ήταν στις καλές του πριν 6,500 χρόνια) και όλος ο ανδρικός πληθυσμός έβλεπε μπασκετ. Γουαουά. Αιδιοκαταιγίδα στην κορομηλα. Κάθε είδους λαιμοί, γάμπες, μαλλιά παρέλαυναν μπροστά μας, μπαινόβγαιναν στα μπαρ σα τα κολιμπρί του τίτλου και αποζητούσαν το ημερήσιο φλερτ που δεν κατέληγε πάντα αναγκαστικά σε σεξ (λέμε τώρα). Μια τέτοια θεική Πέμπτη δωροδόκησα, εκβίασα και γαργάλεψα με καλαμάκια ριγε (από τα χοντρά) το μπαρμάνι και τελικά τον έπεισα να αλλάξουμε θέσεις για 2-3 ώρες. «Ρε μαν δεν είναι τίποτα θα σου βάλω μια κασέτα κι εσύ θα κάνεις πως αλλάζεις δίσκους (δεν του είπα βέβαια ότι κι εγώ το ίδιο έκανα) μέχρι να έρθει η Τσίκα που θέλω». Οκ.. Αυτός τα βόλεψε μια χαρά ενώ εγώ πάλευα με τα παγάκια, τα ποτήρια και τα μπουκάλια πρσπαθώντας να ικανοποιήσω το πλήθος με την ακόρεστη δίψα. Κι ενώ τα είχα κάνει αιδοίον μέσα στο μπαρ με τα παγάκια να λυώνουν, ζάχαρη χυμένη στο πάτωμα και αλάτια στη μπάρα μπήκε! Ναι! Η ευκαιρία της ζωής μου. Μπήκε και πήγε κατευθείαν στον παραγματικό μπαρμαν που έκανε τον dj. AAAAAAAA! Δεν είναι δυνατόν. Εγώ είμαι ο μπαρμαν ρε! Αρχισα τα κόλπα με τα μπουκάλια μήπως και δεν κατάλαβε ποιος είναι ο μπάρμαν αλλά τίποτα, νάδα, πάπαλα. Πλησιάζω στο σημείο που καθόταν και τα έλεγε με το σκουλήκι τον μπαρμαν και τι να δώ? Ο βλακέντιος αντί να βάλει δίσκους όπως του είπα εκείνος είχε αραδιάσει σφηνάκια πάνω στο πλατώ με τεκίλες. Τα νεύρα μου. Πάει η τσίκα, πάω κι εγώ στο περίπτερο να πάρω τα απαραίτητα. Ο περιπτεράς μεγάλη πουτάνα κατάλαβε με τη μία ότι κάτι τρέχει. «Μόνος μαν? μ-ό-ν-ο-ς?» » Ναι ρε σπαζοκλαμπάνια μόνος και πέμπτη i know αλλά τι να σου λέω τώρα δεν θα καταλάβεις. γουελ δώσε ένα πλευμπόι ένα χάστλερ μια κις και μια σοκοφρέτα» «να βάλω και σπόρια?» «και δεν βάζεις?» » καληνύχτα και καλούς απογόνους».