Τα σταφύλια της Γοργής (1)

grapes.jpg

Έφτασα στον προορισμό μου με τη λευκή μου επιδερμίδα σε πλήρη ανάπτυξη και με τα μπαγκάζια φορτωμένα στην πλάτη ενώ το καυτό λιοπύρι μου έκαιγε την κεφάλα. Καλοκαίρι. Διακοπές. Κλαιν Μάιν Φρουλάιν. Πρώτη αγορά αντι ηλιακό και δεύτερη προφυλακτικά για το ξεκάρφωμα, ένα καλάμι ψαρέματος, ντομάτες, ντολμαδάκια, παγοθήκες, τζιν και τονικ, λεμονάκια. Οι Χαλκιδικιώτες επειδή ακούνε όλοι ή σχεδόν όλοι Χέβι Μεταλ το έχουν κάψει ελαφρώς και η συννενόηση μαζί τους -τουλάχιστον στο πρώτο στάδιο- είναι λίγο δύσκολη οπότε με τον κίνδυνο να κουνάω τα χέρια μου σα το μόγγολο αποφασίζω να ρίξω λίγο νερό στο κρασί μου. Και εκεί ακριβώς την είδα. Μαλί καμένο ελαφρώς πιασμένο κότσο, στενή μέση, παντελόνι που τονίζει τους γλουτούς και εξαφανίζει την κυτταρίτιδα, παπουτσάκι ανάλαφρο με λίγο τακουνάκι ίσα ίσα για να τονίζει το χλαπ χλαπ αριστερά δεξιά των κωλομεριών, βλέμα απλανές μάλλον καμένο από τα σήριαλ και τα ες εμ ες. Συνεχίζω την παρατήρηση αυτής της επί της γης γοργόνας*. Βαλίτσα μανταρίνα ντακ με ροδάκια, νύχια βαμένα σε πόδια και χέρια, λίγα βραχιολάκια και ένα ρολογάκι λεπτό φειμστορίτικο που έδειχνε ταυτόχρονα την ώρα σε πέντε μεγάλες πόλεις του πλανήτη. Οσο παρατηρούσα το γκέρλυ τόσο αναρωτιώμουν εάν ήταν κανονική γυναίκα ή ζιταβί του 200ευρου διότι αντί να μου πεί τι με κοιτάς ρε μαλάκα τόση ώρα πόσο καιρό έχεις να γαμήσεις άρχισε τα νάζια και το κούνημα των γυαλιών και τα αχ πως με σφίγγει το μπικίνι και να το κινητό χτυπάει… Εγώ την γράφω στα αρχίδια μου προς το παρόν διότι με εκνευρίζουν αφάνταστα τα καραγκιοζέ νιαουρίσματα ελληνικής ταινίας και συνεχίζω την παρατήρησή μου. Γουελ λευκή επιδερμίδα άρα νιάτο στον ήλιο, λίγα σημάδια από θεραπευμένη ακμή άρα αγροτηνέιτζερ που όσο και αν προσπαθεί να διορθώσει την προφορά της της φεύγουν που και που κάτι φίδια από το στόμα του στυλ με τρελεν’ς με καβλών’ς με αναστατών’ς. Ενιγουέι την αφήνω από τη ματιά μου και την βλέπω να ανεβαίνει τη σκάλα για το δεύτερο όροφο. Τώρα θα μου πείς ρε μαν τι κάθεσαι τόση ώρα και ασχολείσαι. Χμ. Αυτό που μου έκανε εντύπωση και αφιέρωσα τον πολύτιμό μου χρόνο στην παρατήρηση ήταν το γεγονός ότι κάποιος πάει διακοπές για να ξεφύγει από τη ρουτίνα. Αντίθετα η μπονίτα ήρθε ενδεδυμένη λατερνοειδώς ενώ ο ήλιος μαλάκωνε την άσφαλτο.

Μισή ώρα μετά συναντιόμαστε στο σούπερ μάρκετ και την βλέπω έντρομος να έχει αγοράσει σταφύλια και ένα σταυρόλεξο. Ουπς. Πάλι καλά που δεν αγόρασε 2 μπανάνες και την εσπρέσο σκέφτομαι αλλά υπολόγισα χωρίς την ξενοδόχα…Η οποία ξενοδόχα μου θύμισε τη φράου μπλύχερ με τη γνωστή παγκοσμίου φήμης γερμανική ευγένεια και φιλοξενία. Ξέρεις εκείνο το παγωμένο χαμόγελο των βόρειων λαών που μπορούν να σου καρφώσουν την ώρα που κοιμάσαι μαχαίρι δύτη στο πνευμόνι πάντα χαμογελώντας.

Advertisements

Μια σκέψη σχετικά μέ το “Τα σταφύλια της Γοργής (1)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s