Looping The Loop (I)

Στη μουσική όπως και στον προγραμματισμό υπάρχει ένα μαγικό κομμάτι επανάληψης κώδικα ή μελωδίας που ονομάζεται loop. Αν ένας συνθέτης μουσικής ή ένας προγραμματιστής δεν είναι σε θέση να γράψει μια καλή λούπα δεν είναι ούτε συνθέτης ούτε προγραμματιστής αλλά απλώς ένας πειραματιστής. Στην πολιτική υπάρχουν οι λεγόμενες λούπες γεγονότων που είναι σαφώς πιό περίπλοκες και πιό περίτεχνα δομημένες αλλά δεν παύουν να είναι επαναλήψεις των ίδιων συμβάντων που περιέχουν μουσικότητα, μέτρο, μελωδία και ποτέ το στοιχείο της έκπληξης. Ο παρατηρητής ξέρει κάθε στιγμή ότι αυτό που παρακολουθεί θα ακολουθήσει την ίδια φυσική πορεία με κάτι άλλο που είχε παρακολουθήσει στο παρελθόν. Γιατί όμως δεν αντιδράει; Τι είναι αυτό που δεν τον αφήνει να δεί καθαρά την αλήθεια και να την μεταδώσει στους άλλους; Ποια ακριβώς είναι τα στοιχεία που απαρτίζουν τον εγκλωβισμό του ανθρώπινου μυαλού και τη δημιουργία στεγανών;

Ολα ξεκινάνε από τον Χρόνο
Ο άνθρωπος έχει πολλές ιδιαιτερότητες αλλά μια είναι αυτή που τον κάνει να ξεχωρίζει από τα υπόλοιπα όντα: H απόλυτη έλλειψη μνήμης. Αυτό τον οδήγησε σταδιακά στην αντικατάσταση του βιολογικού εσωτερικού του χρόνου με ένα μηχανικό και ανούσιο τικ τακ. Δεν υπάρχει τίποτα στη φύση που να γίνεται σε σταθερό χρόνο γιατί τίποτα δεν χρειάζεται τη σταθερότητα για να λειτουργήσει σωστά, να επιβιώσει και τελικά να εξελιχθεί. Αντίθετα οι αλλαγές είναι απόλυτα αναγκαίες και ζωτικές. Το φυσικό περιβάλλον δεν γνωρίζει και θα γνωρίσει ποτέ την ύπαρξη της λούπας. Η σταδιακή αντικατάσταση του βιολογικού χρόνου στον άνθρωπο με το μηχανικό δημιούργησε και τους θεμελιώδεις λίθους ενός οικοδομήματος που απαρτίζεται από τα εξής περίτεχνα υλικά: Δόγματα, Οικονομία, Πολιτική, Μίντια, Καθημερινότητα. Και τα πέντε αυτά πρωτογενή υλικά εμπεριέχουν όλα τα στοιχεία μιας πολύ καλά δομημένης λούπας με μουσικότητα, μελωδία και μέτρο. Το ένα υλικό από αυτά ξεχωρίζει γιατί η λειτουργία του συγχρονίζεται με τα υπόλοιπα αλλά σε ένα δικό του μέτρο που λειτουργεί κυρίως και ως βαλβίδα ασφαλείας στην περίπτωση που το όλο οικοδόμημα παρουσιάσει ατέλειες ή βλάβες. Η βαλβίδα αυτή είναι η Καθημερινότητα. Η Λούπα Της Λούπας.

Παντού Υπάρχει Ενας Λίθος

Γουελ πήρα τανκ, οπλα, γκρενέιτς και ξανασκότωσα πολλούς γερμανούς. Ωρες μπροστά στο Medal Of Honor κατάλαβα το εξής: Τίποτα δεν συγκρίνεται με τη μπλογκοσποτίνη. Το πριβέ είναι παπαριά (και πολύ εύκολο να σπάσει). Και τι λέγαμε;

Πονοκεφαλομίχλη Η Καλύτερη

fog.jpg

Η έχει πολύ ομίχλη σήμερα ή κάποιος καπνίζει και μας ντουμάνιασε ενώ με τη θάλασσά μας να λείπει θα μπορούσαμε να προβάλουμε άλλα χαρακτηριστικά της πόλης ως τουριστικές ατραξιον όπως η ομίχλη και οι πονοκέφαλοι από το βαρύ κλίμα. Οου Γιέα! Ομίχλη συσκευασμένη σε πλαστικά σακουλάκια και μπουκαλάκια με σλόγκαν «Ομίχλη Θεσσαλονίκης. Καλύτερη και από του Κάρπεντερ». Δευτερη τουριστική ατραξιον της πρωτευουσας των βαλκανίων που θα μπορούσε να φέρει έξτρα έσοδα στην πόλη είναι οι παγκοσμίου φήμης πονοκέφαλοι που δημιουργεί. Εδώ πάνω κοιμάσαι και δε ξυπνάς ποτέ και αν κάποτε καταφέρεις και ξυπνήσεις το κεφάλι σου είναι τεράστιο σα του βουκεφάλα και ζυγίζει πάνω από 400 κιλά (το ζύγισα το πρωί). Η καμπάνια θα μπορούσε να τρέχει από σήμερα του τύπου: «Δεν βαρέθηκες τη ζωή σου χωρίς πονοκέφαλο? Ελα εδώ να νοιώσεις τη διαφορά» «Δώσε άλλη διάσταση στο κεφάλι σου» «Ζήσε τη μοναδική εμπειρία του μεγαλοκέφαλου. Νοιώσε όπως ο Μεγας Αλέξανδρος». Εδώ θα κάνω μια παρένθεση () για τον Αλέξανδρο ο οποίος την έκανε για τις μακρινές ινδίες όχι για να τις κατακτήσει αλλά για να ξεφύγει από αυτές τις συνθήκες πονοκεφαλομίχλης της καλύτερης.

Ακούω τώρα: ηχογραφημένους ήχους θάλασσας
Διαβάζω τώρα: Τον Σαρκαετό του Πασκάλ

Did You See The Sea?

desrtoniki.jpg

Το πρώτο πιλοτικό πλωτό πάρκινγκ είναι γεγονός ενώ για δεύτερη μέρα η Ατλαντονίκη παραμένει χωρίς τη θάλασσά της. Ο δήμαρχος που μας αξίζει -και επίτιμος πρόεδρος της Ατλαντιάδας 2010- αποφάσισε η πρώτη δοκιμή των πλωτών πάρκινγκ να γίνει στη λίμνη του λαγκαδά σήμερα το πρωί. Εκατοντάδες Θεσσαλονικείς παύλα Ατλαντονικείς εσπευσαν από νωρίς για να παρκάρουν στη βόλβη -και μετά να πάρουν το ειδικό μίνι μπας για να τους πάει στις δουλειές τους- ενώ περιχαρής ο δήμαρχος μας δήλωνε πως τίποτα δε μπορεί να σταματήσει το μεγαλόπνοο έργο του. Στις ερωτήσεις μας γιατί η τιμημένη πόλη μας μετονομάστηκε σε Ατλαντονίκη μας δήλωσε χωρίς περιστροφές πως πούλησε το όνομα σε βαλκανική χώρα για αρκετά εκατομμύρια ευρώ καθώς ο δήμος έχει τεράστια ανάγκη από έσοδα για να πάει μπροστά. Δυστυχώς όμως κατά τη διάρκεια των δηλώσεων του επίτιμου Πρόεδρου της Πρώτης Υποβρύχιας Πόλης ένα γεγονός αμαυρωσε την κατά τα άλλα χαρούμενη τελετή του πλωτού πάρκινγκ. Ο καπετάνιος του πλοίου -που ήταν παρκαρισμένα εκατοντάδες αυτοκίνητα των δύστυχων κατοίκων- τα πήρε στο κρανίο ξαφνικά, έλυσε την άγκυρα και έφυγε παίρνοντας μαζί του την πολύτιμη τετράτροχη περιουσία . Ταραγμένος ο δήμαρχος που μας αξίζει ζήτησε ένα ποτήρι νερό -και μια τσίχλα τσικ αμέρικα με γεύση λεμόνι- ενώ άφησε να εννοηθεί ότι ήταν δάκτυλος (ο μεσαίος) των Αθηνέζων που αφού μας πήραν τα πλοία τώρα σειρά έχουν και τα αυτοκίνητά μας για να μας αφήσουν έτσι μόνους κι έρημους στο έλεος των βλακανικών δυνάμεων του σκότους.

Θορυβημένος επίσης εμφανίστηκε και ο κος Σουφλιάς καθώς προσπαθεί απεγνωσμένα να βρεί τρόπο ώστε το έργο -που θα χαράξει το όνομά του με χρυσά γράμματα στο λευκό πύργο- να γίνει έστω και χωρίς θάλασσα. Ετσι μας δήλωσε ότι εαν σε εύλογο χρόνο δεν επιστραφεί ο θερμαικός στην πόλη που τον ανέθρεψε θα μετονομάσει την υποθαλάσσια σε υπογλώσσια ή υποδόρια ή ότι άλλο θέλει, αναλόγως την περίσταση και τις τρέχουσες καιρικές συνθήκες, αλλά το έργο θα γίνει με θάλασσα ή χωρίς. Ο δημοφιλής θεσσαλός πολιτικός δήλωσε επίσης ότι δεν έχει καμμία σχέση με το σαμποτάζ .

Ησυχία επικρατεί και στις δυνάμεις του Πλωτάρχη Παναγιώτη του Β -του μοναδικού πλωτάρχη χωρίς πλου- καθώς δεν έχει κάνει ακόμη καμμία δήλωση ενώ οι προτάσεις των ανατρεπτικών δυνάμεων της πρώην Θεσσαλονίκης , Νύμφης Του Θερμαικού ( πεθεράς του παγασητικού και πρώτης ξαδέρφης του Αμβρακικού) για πώλησή της -όσο πιό γρήγορα γίνεται- σε οποιον δείξει ενδιαφέρον εξετάζονται (ακτίνες Χ και τα λοιπά).

Atlantoniki The New Era

atlantoniki.jpg

Τρομερό! Κάποιος τράβηξε την τάπα του Θερμαικού και η δύστυχη πόλη μας έμεινε χωρίς θάλασσα. Οι φήμες για το απίστευτο αυτό συμβάν οργιάζουν καθώς κύριος ένοχος θεωρείται η εταιρία που δεν ανέλαβε τελικά τα πλωτά πάρκινγκ. Ετσι μίσθωσε ειδική ομάδα δυτών -τους λεγόμενους και μπανιέιρος- οι οποίοι βρήκαν μετά από πολυήμερες έρευνες στο βυθό του θερμαικού κόλπου (κοντά στο καπνογάζο μουσικής θεσσαλονίκης) μια τάπα διαμέτρου 1.2 μέτρων καλυμένη εξ ολοκλήρου με φύλλα χρυσού και μια περίεργη απεικόνιση ενός αρχαίου πρόγονου του δήμαρχου που μας αξίζει. Αυτό ξένισε τους δύτες στην αρχή αλλά η ενδοεποικοινωνία τους ενημέρωσε ότι ο αρχαίος πρόγονος του δήμαρχου που μας αξίζει ήταν κι εκείνος δήμαρχος και κατά την αρχαιότητα κουβάλησε τόνους θάλασσα από τη λάρισα αφήνοντας έτσι ολόκληρο το θεσσαλικό κάμπο με ένα μικρό ποταμάκι. Αυτή ακριβώς η πληροφορία ήταν που εξόργισε έναν από τους δύτες ο οποίος ήταν μακρινός ξάδερφος του βαλαώρα και γέννημα θρέμα λαρισινός και τον οδήγησε στην αποτρόπαια πράξη του τραβηγματος της τάπας αφήνοντας μια ολόκληρη πόλη χωρίς θάλασσα. Το νερό φεύγοντας από την τρύπα (και δεν έχουμε καμμία πληροφορία για το που πήγε) άφησε πίσω του ένα βυθό γεμάτο από παλιά ζαντολάστιχα, φωτογραφίες του βασιλιά και αρκετά κέρματα των 10 δραχμών. Ανενόχλητοι από αυτή την τραγωδία οι κάτοικοι της πόλης συνεχίζουν τις βόλτες τους στην παλιά παραλιακή (η οποία θα μετονομαστεί σύντομα σε Παπαγεωργοπούλεια Εθνική Οδός) ενώ τα μπαρ δεν έχασαν καθόλου καιρό και έστησαν ομπρέλες, καθίσματα και μανιτάρια υγραερίου στο βυθό ενώ σε αυτή την κίνηση συμμετέχουν και οι Χατζής, Τερκενλής και Ελενίδης οι οποίοι θα προσφέρουν τις λιχουδιές τους σε ειδικά σταντ απαλλάσοντας έτσι του Αθηνέζους επισκέπτες της πόλης από την ανηφόρα της Αριστοτέλους. Βέβαια χωρίς θάλασσα η πόλη θα αργήσει πολύ να βρεί τον ερωτικό της χαρακτήρα γιατί όταν έχει πανσέληνο το φεγγάρι δεν θα έχει που να ρίξει τις αντανακλάσεις του ενώ θα μειωθούν σημαντικά και οι τουρίστες της πόλης. Οι μόνοι που τα πήραν χοντρά στο κρανίο είναι οι οπαδοί του παοκ οι οποίοι μίσθωσαν ένα space shuttle από τη νασα και αποφάσισαν να μετοικήσουν στον άρη όπου και θα χτίσουν καινούριο γήπεδο σε απόλυτο κενό αέρος.

Αυτή η αψυχολόγητη κίνηση σαμποταζ όχι μόνο στέρησε το καμάρι της ελλάδας από το πολύτιμο νερό της αλλά δημιούργησε και τρομακτικά προβλήματα ονοματοδοσίας καθώς η υποθαλάσσια έχασε πια την ταυτότητα της (μια ασημί με χοντρή αλυσίδα) και το λόγο ύπαρξής της ενώ οι πολίτες κατά της υποθαλάσσιας νοιώθουν δικαιωμένοι έστω και με αυτόν τον περίεργο τρόπο. Φανερά δυσαρεστημένος εμφανίστηκε ο δήμαρχος που μας αξίζει στο προσωπικό του κανάλι λέγοντας πως αυτό δεν θα περάσει έτσι και θα φέρει πίσω τη θάλασσα (ανακαινισμένη με περισσότερο νερό και έξτρα γυαλάδες) όσο και αν κοστίσει. Στη συνέχεια παρουσίασε τα σχέδια του για τα πλωτά πάρκινγκ, τα υποβρύχια σινεμά, τα μπαρ σε αερόστατα, τα εμπορικά καταστήματα που θα είναι στον αέρα με τη δύναμη του νου και διάφορες άλλες νέες τεχνολογίες οι οποίες θα μετατρέψουν την πόλη σε αντικείμενο θαυμασμού παγκοσμίως. Συνέχισε με την επληκτική δήλωση πως στα επόμενα 15 χρόνια η πόλη θα βυθιστεί εξ ολοκλήρου στο νερό με τελευταίας τεχνολογίας μέσα για τις ανάγκες της πρώτης Ατλαντιάδας στην οποία θα συμμετέχουν αθλητές από όλο τον πλανήτη καθώς και δελφίνια, φάλαινες, ροφοί, γυαλιστερές και θαλασσια φρούτα. Στο τέλος της ομιλίας του ο δήμαρχος της πρώην θεσσαλονίκης και νυν Νέας Ατλαντίδας παρουσίασε στο ιδιωτικό του κανάλι Υποβρύχια Τηλεόραση 100 το βίντεο κλιπ που σημειωτέον σκηνοθέτησε η ομάδα του Johnny Walker και στο οποίο καλούσε τους Θεσσαλονικείς παύλα Νέους Ατλάντειους να αναπτύξουν βράγχια με ένα εκπληκτικής ποιότητας ανιμέισον που έδειχνε το ανθρώπινο είδος να ξαναβουτάει στη θάλασσα.

Γόβα Τσόντα Και Μπαντάνα

Ολα τα είχε η χθεσινή μέρα. Φαγητά, ρακιές και απίστευτα γέλια. Ολα αυτά προς τιμήν του άσωτου Υιού του κρέιζυ μάνκι. Οι ατάκες έπεφταν σα βροχή ενώ το στομάχι μου πήγε μια βόλτα μέχρι την Ανθέων και επανήλθε. Υποθανάτια, Μπομπ Ο Βουλγαράκης, Πέντε Πύργοι Ενα Τάληρο κι άλλα πολλά ποντκαστ που δεν έγιναν ποτέ καθώς και μια ταινία στα σκαριά του Καπ. Οι καλεσμένοι στο μυστικό δείπνο ήταν οι εξής ΑΝεμος, Αργος, Δαρκ Ανγελ, Ονειρος, Δισκολάτα, Κρέιζυ (η σειρά είναι αυστηρά ηλικιακή). Ευχομαι να τους άρεσαν οι μάσες και οι χάψες.

Και η σημερινή γουγλιά για να μη κλαις που έχουν οι φίλοι σου κι εσύ δεν έχεις: «Καρναβάλι Γαμήσι». Οκ ότι πεις αλλά το γαμήσι στο κραναβάλι εμπεριέχει ειδικούς κινδύνους καθώς μπορεί να γυρίσεις με ότι να’ ναι. Ακόμη και στο Ρίο να πας υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να μπλέξεις με τρελή μπραζιλέιρο που ναι μεν έχει ωραίο κώλο δαμασκηνέ αλλά σε αγάπησε. Και αν σε αγαπήσει βραζιλιάνα μαν τ-ο-ν  ή-π-ι-ε-ς .

Gimme five man

1. Eχω τρομερά ανεπτυγμένο το υπερεγώ μου με αποτέλεσμα να νομίζω ότι όλοι συζητάνε για μένα και ο κόσμος γυρίζει γύρω μου. 2. Συγχωρώ πολύ εύκολα ανθρώπους για το μοναδικό λόγο ότι είναι άνθρωποι. 3. Παίρνω φωτιά πολύ γρήγορα κάτι που με οδηγεί πάντα σε αναθεωρήσεις. 4. Δεν τρώω δυο φαγητά: τραχανά και σπανάκι. 5. Δευτέρα δημοτικού. Ολοι έχουμε τις αντιπάθειές μας αλλά το συγκεκριμένο δε ξέρω γιατί το έκανα. Γουελ ο διπλανός μου σηκώνεται να πεί το μάθημα κι εγώ ετοιμάζω το πλαστικό μου μολύβι που άλλαζε μύτες. Βάζω μια καινούρια και περιμένω. Το παιδάκι τελειώνει την απαγγελία και γυρνάει στο θρανίο. Την ώρα που πάει να καθήσει εγώ βάζω το μολύβι όρθιο και η μύτη καρφώνεται στο κωλαράκι του. Πέρασαν τριάντα και βάλε χρόνια κι εγώ το θυμάμαι ακόμη.

Γουελ δε κατάλαβα αυτό το παιχνίδι με τα μπαλάκια (thx to exiled and discolata) και τις συμμορίες των 5 αλλά είναι οκ. Εχων σώας τας φρένας και τας γκάζιας λοιπόν καλώ στο τραπέζι των απολαύσεων τους εξής πέντε: Anemo, Mac Manus, Πετεφρή, Zpi, Tero