Fire Scripta

Υποκλίνομαι στην πένα της Πόπης Διαμαντάκου που περιγράφει με ένα μοναδικό τρόπο την κατάσταση σε μια κοινωνία που βρυχάται για αξίες και ηθική ενώ ταυτόχρονα γονατίζει σε όλα τα ριάλιτυ. Το κείμενό της «με βήμα γοργό προς τον νεοπουριτανισμό» είναι ότι καλύτερο διάβασα σε εφημερίδα εδώ και καιρό: καυστικό και απόλυτα εύστοχο συμπληρώνει την εικόνα της εξαγωγής ηθικής από την άλλη μεριά του Ατλαντικού. Η Διαμαντάκου έχει δίκιο. Με το ένα μάτι στην κλειδαρότρυπα μια ολόκληρη χώρα αυνανίζεται παρακολουθώντας  ριάλιτυ που μοιάζουν με ειδήσεις και ειδήσεις που μοιάζουν με τη γιουροβίζιον. Και όλα αυτά τυλιγμένα στο γυαλιστερό αλουμινόχαρτο του ψευδοπουριτανισμού και της σοβαροφάνειας.

Drouzaism The New Religion

davinci.jpg

Αφησα το κομεντίδιον στον κάπτεν για την περίπτωση δρουζαισμού και ξεκίνησα να γράψω κάτι με το κακής ποιότητας χιούμορ που με έχει προικίσει η φύση. Σταμάτησα αμέσως. Στο μυαλό μου ήρθαν ζωντανές εικόνες από παλιά όταν συνοδεύα φίλους και συγγενείς σε αίθουσες χημιοθεραπείας. Θυμήθηκα τις μυρωδιές, την απελπισία, τα κουρεμένα κεφάλια, τα δάκρυα, τα άδεια βλέματα που σε ρωτούσαν πότε θα σταματήσει ο πόνος. Γιατί όταν έχεις καρκίνο πονάς «κυρία» μου. Αφόρητα. Νοιώθεις τα σωθικά σου να γίνονται κομμάτια μέρα με τη μέρα αλλά δε το δείχνεις στους συγγενείς σου για να μη τους χαλάσεις. Και μετά έρχεται το βράδυ… Μόνος σου παλευεις με τον πόνο, με τις εξετάσεις, με τη θεραπεία, με τα όνειρά σου, με τους εφιάλτες σου. Τώρα, πως τολμάει η εν λόγω ανεγκέφαλη όχι μόνο με απόλυτη έλλειψη ήθους να προσπαθεί να τινάξει τα μετρήσιμα μεγέθη στον αέρα αλλά να στέλνει και εξώδικο στην ελευθεροτυπία, απαιτώντας το ανήκουστο, είναι ένα θέμα που πρέπει να μας εξοργίσει όλους. Αντί λοιπόν η νέα θρησκεία του δρουζαισμού να φυγαδεύεται από την πίσω πόρτα της κρατικής τηλεόρασης αντίθετα προσπαθεί να δικαιωθεί με εξώδικα -που σε μια υγιή κοινωνία θα έπρεπε εκείνη και ο συρφετός της να μαζευουν εξώδικα από εμας.

Λίγα της είπες ναυτίλε. Κανονικά θα έπρεπε να στείλεις απαντητική εξώδικο με υπογραφές από πολίτες που έχουν το μυαλό στο κεφάλι τους και να απαιτήσεις να ζητήσει δημόσια συγνώμη και μετά να πάρει τη βαλίτσα της. Αρκετά πια με την απύθμενη βλακεία της κάθε δρούζα.

Αρκετά.

The Sun Always Shine On TV

uncle.jpg

Οταν μια ολόκληρη ελληνική κοινωνία ταλαιπωρημένη από χούντες, προδομένη από εμφύλιους, λακτισμένη από τον θείο Σαμ, ταπεινωμένη άπειρες φορές από τους παροικούντες στη μάγχη δεν έχει μια εκπομπή αντίστοιχη του yes prime minister κάτι δεν πάει καλά. Πριν από χρόνια -όχι πολλά- έβλεπα πηγαδάκια μπροστά στα περίπτερα να συζητάνε έντονα τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων. Τώρα αντίθετα συζητάνε όλοι την επόμενη μέρα για κάτι που έγινε ή ειπώθηκε στην τηλεόραση και μόνο. Πριν από χρόνια επίσης έβαζαν το ριζοσπάστη κάτω από τη μασχάλη τους για να μη χρωματιστούν. Τώρα επιδιώκουν όσο πιό πολύ χρώμα αντέχουν για την εφήμερη προβολή, η οποία θα τους χαρίσει το πολυπόθητο βήμα, για να ακούσουμε όλοι οι υπόλοιποι τις ιαχές του συμβιβασμού που δεν έχει αρχή, μέση και τέλος. Χουλιγκανισμός, γηπεδισμός και άκρατος λαικισμός που αναγκαστικά οδηγεί στο θόλωμα του τρόπου ζωής και έκφρασης. Οπως η σουπιά (που σημειωτέον είναι τίμιο αυτό που κάνει) θολώνει τα νερά με το μελάνι της, αντίστοιχα οι πολιτικές δυνάμεις βάφονται αναλόγως την περίσταση με χρώματα ανεξίτηλα στο χρόνο, της dulux, επιλέγοντας προσεκτικά τη βαφή μαλλιών, νυχιών και λοιπών. Για το γιωργάκη τα έχουμε πεί κι άλλη φορά. Η έλλειψη ταλέντου στο να καθοδηγήσει πρόσωπα και καταστάσεις τον οδηγεί αυτόματα σε διαγραφές. Οταν οδηγηθεί όμως και σε απογραφές μετρώντας πόσοι του έμειναν πια, αναγκαστικά οι άνθρωποί του θα χωράνε στην παλάμη του ενός χεριού (εδώ θα έγραφα κάτι γλυκό για τον πάγκαλο αλλά το αφήνω γιατί το σωματικό του βάρος δεν έχει καμμια απολύτως αντιστοιχία με το πολιτικό του). Πραγματικά είναι πολύ αξιοπερίεργο το γεγονός ότι μια δυναμική τύπου πασοκ, εγκλωβισμένη, πολιορκημένη και σε λανθάνουσα πολιτική μορφή τώρα πια αξιώνει την αίγλη του παρελθόντος χρόνου.

Ερως Ανίκατε Τάχαμ

Ερωτευμένος είσαι όταν:

Tου ανοίγεις την καρδιά σου (και μετά να την κλείνεις χωρίς θόρυβο),
Του λες τα μυστικά σου (τα ξέρει ήδη από τον ντετέκτιβ ουζούνη αλλά έτσι για το φαν της υπόθεσης),
Κάνετε μαζί βαρκάδα στον αξιό και δε μυρίζεις τη μπόχα
Βλέπετε μαζί πορνό και δε συμβαίνει τίποτα
Μιλάτε στο τηλέφωνο 4 ώρες κάθε μέρα (και στο τέλος μαλώνετε)

Παρεμβολές

1. Ο έρωτας περνάει από το στομάχι αλλά μη το παρακάνετε γιατί από το στομάχι περνάει αλλά το σωστό είναι να καταλήξει σε κάποιο άλλο όργανο χαρίζοντάς σας στιγμές υπέρτατης ηδονής καθώς το στομάχι σας γεμάτο από λαχανοντολμάδες και μπουρεκάκια κινδυνεύει να εκραγεί από στιγμή σε στιγμή και αντί τα πολυπόθητα υγρά σας να ραντίσουν τον τόπο για να μη σηκώνεται σκόνη ξερνάτε γυρίζοντας το κεφάλι 360 μοίρες λέγοντας: πάρτα μωρή άρρωστη. πάρτα και να τα πας στην Αρτα.

2. Τρίζον κρεββάτι. Κύρια πηγή αποσυντονισμού καθώς το ακριβό ξύλο καρυδιάς ikea έπαθε βλάβη και αντί να ακούς τις κραυγές αγωνίας της συντρόφου σου ακούς τις φωνές του γείτονα που λένε: αντε ρε παλληκάρι, χύσε να κοιμηθούμε ρε!

3.  Αλκοολ. Πολύ. Δυσκολευει τρομερά το επιθυμητό αχ και σου τα κάνει ζέπελιν.

4. Φωτισμός. Διαλέξετε κάτι ήρεμο με τηλεκοντρολ.

Diamonds Are Forever

» Κλίμα
Το κλίμα της Θεσσαλονίκης είναι μεσογειακό,αλλά αν επισκεφθείτε την Θεσσαλονίκη μεταξύ Νοέμβρη και Μάρτιο, την χειμερινή περίοδο να περιμένετε βροχή. Ο καιρός στην νότια Ελλάδα είναι γενικά πιο ζεστός παρά στη βόρεια Ελλάδα, αλλά αν ταξιδέψετε σε πιο βουνώδεις περιοχές η θερμοκρασία είναι πιο χαμηλή.»

Οκ ότι πείτε. Αλλά έχω μια απορία: Από τη στιγμή που θα ταξιδέψω σε βουνώδη περιοχή (και ως γνωστό το βουνόδο είναι στα ψηλά) γιατί πέφτει η θερμοκρασία? Ε? Ανεβαίνω εγώ το βουνώδες και στη μέση περίπου έρχεται (μόνο του) το θερμοκρασιώδες και μου την πέφτει για να πέσει το ίδιο αργότερα. Μιλάμε για βουνόδη παρενόχληση προς τους ορειβατώδεις που  ενώ αμέριμνοι και ήσυχοι  διασχίζουν το θαμνώδες, το ακανθώδες και το εδώ δές τους συμβαίνουν απιθανώδει πράγματα. Και μετά έχουμε και το καιρώδες. Το καιρώδες που λες στο Νοτιώδες Ελλαδώδες είναι πιό ζεστώδες από ότι στο Νοτιώδες λόγω του ότι τα βουνώδη εδάφη δημιουργούν ένα κλίμα ψυχρώδες που κυμαίνεται από βροχώδες έως χιονόδες.

Σερσέ Λα Νοτρ Νταμ

Ωπ μας την έπεσαν οι γούγληδες: 1. ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΜΕ ΑΡΧΙΔΙ. Κατσε ρε μαν τώρα γιατί με ένα μόνο? Εκτόν και αν εννοεί τον άνθρωπο αρχίδι και σε αυτό δεν μπορώ να βοηθήσω. 2. μαθαίνω Φαλλικά. Γκαράγκαγνάν! Απαιχτουά! Μάλλον ήθελε να πεί μαθαίνω γαλλικά αλλά της ξέφυγε και λόγω συνήθειας έπεσε στη γνωστή λούμπα. Μαθήματα Φαλλικών δεν παραδίδω πιά…μερσί. Με γεμάτο στόμα δε μιλάνε…λέμε. 3. Φεστιβαλ Μπουγάτσας. Εδώ που φτάσαμε όλα είναι πιθανά και αν γίνει θα πάρω μέρος με τις νέες γεύσεις όπως: Μπουγάτσα με τσουρέκι τερκενλή (δυο σε ένα για μη βλέπω πια τους αθηνέζους μου να κουβαλάνε κουτιά στην αριστοτέλους), μπουγάτσα με μπαμπού φενγκ σούι και σιρόπι από καυτό σάκε, μπουγάτσα με μύδια (εχουμε πολλά εδώ πάνω) και το υπερσουξέ μπουγάτσα σκέτη (μπουγατσομπουγάτσα). Ε ρε γέλια.

3. στ’ αρχίδια μας. Αυτός είναι σίγουρα νεοδημοκράτης μπάτσος που ψάχνει να βρεί ποιός βρίζει στα βλογζ για να τον βάλει μέσα.

El Laberinto del Fauno

Tελικά το Pan’s Labyrinth δεν με απογοήτευσε καθόλου. Εξαιρετική πλοκή με πολιτικές προεκτάσεις και μια υπέροχη κινηματογραφία δημιούργησαν ένα μικρό αριστούργημα. Είναι πολύ νωρίς ακόμη για να καταγράψω τα συναισθήματά μου. Η ταινία σφυροκοπούσε ασταμάτητα με συμβολισμούς ενώ τα τρομερά και λεπτομερή σκηνικά σε έβαζαν σε ένα κόσμο τελείως ξεχωριστό. Ο ήχος στο βακούρα ήταν εξαιρετικός και το κοινό ήξερε γιατί ήταν εκεί. Να δείτε την ταινία. Αφήνει ανάμικτα συναισθήματα.

«Mε έξι υποψηφιότητες για Όσκαρ, την παγκόσμια αποδοχή από την κριτική και με τους θεατές να μένουν ακίνητοι, πνιγμένοι στα δάκρυα, μπροστά στο αφάνταστα λυρικό φινάλε, ο «Λαβύρινθος του Πάνα» προσφέρει στην Oφηλία μια θέση στην αιωνιότητα. Πιάστε της το χέρι κι ακολουθήστε τη. Tο αξίζει.»

Ηλίας Φραγκούλης/Ο Λαβύρινθος Του Πάνα