Μια Κυρία Κί

Ο αέρας αντί να μυρίζει λουλούδια και δέντρα μυρίζει μαλακτικό. Μπορώ να τα ξεχωρίσω όχι με ιδιαίτερη δυσκολία κάτι που καθιστά και εμένα μέρος αυτής της απλωμένης προς τον ουρανό αγέλης. Με μια γρήγορη ματιά βλέπω τις βρεγμένες καρδαρόμπες του καθενός να στεγνώνουν κρεμασμένες στον ήλιο. Βρακιά, παντελόνια, πουκάμισα λικνίζονται στο ελαφρό αεράκι. Ενα χορευτικό υφασμάτων χωρίς τους ιδιοκτήτες τους Πλανόδιοι φωνάζουν από τα μεγάφωνα. Ο Παλιατζής, Ρούχα παλιά, καθαρίζω ταράτσες υπόγεια, Λουλούδια, Πατάτες. Η χορωδία του κατηχητικού τραγουδάει τόσο δυνατά που αν υπήρχε θεός θα είχε κατέβει.

Μια όμορφη λαμπερή αστική κυριακή με όλους της τους ήχους.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s