Κάθε πρωινό τα παιδιά της πόλης ξεχύνονται στους δρόμους. Κίτρινα, ασθενικά χωμένα μέσα σε γυαλιστερά τροχοφόρα, πίσω από φυμέ τζάμια, χαμένα μέσα στα sub woofer της μοναξιάς τους. Παρκάρουν, κορνάρουν, φωνασκούν, δίνουν μάχες για μια θέση. Μετράνε τα φανάρια, τρώνε κάτι στα γρήγορα, σηκώνουν τηλέφωνα. Κάθε πρωινό τα παιδιά της πόλης μεθυσμένα από αριθμούς μπαίνουν σε τράπεζες και στέκονται υπομονετικά σε φιδίσιες ουρές.

Κάθε πρωί τα παιδιά των παιδιών της πόλης στοιβάζονται στις πίσω θέσεις , κουνάνε τα χέρια τους, οριοθετούν το μικρό τους σύμπαν μέχρι να φτάσουν στον προορισμό τους. Οι δρόμοι γεμίζουν από όνειρα φιλοδοξίες μουρμουρητά. Η πόλη βουίζει και υποδέχεται τον άρρωστο ήλιο για μια φορά ακόμη.

Advertisements

Μια σκέψη σχετικά μέ το “

  1. πρωί πρωτομαγιάς η θεά τύχη του δικτύου με οδήγησε στα χνάρια αυτής της σελίδας…ειλικρινά το χάρηκα…οι λέξεις και οι σκέψεις σου έδωσαν άλλο άρωμα στον πρωινό καφέ μου…να’σαι καλά

    dirtyjazz
    dirtyjazz.wordpress.com

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s