Τα Πρωινά Παιδιά

Ολόκληρα οικοδομικά τετράγωνα χωρίς φωνές παιδιών, χωρίς κλάματα, χωρίς ποδήλατα, χωρίς μάνες που φωνάζουν από τα μπαλκόνια, χωρίς παιχνίδι. Μαντρωμένα τα παιδιά των ανθρώπων περιμένουν με αγωνία τις γιορτές για πάρουν τα μεγάλα τους κουτιά παραγεμισμένα με όνειρα. Γονείς ταλαιπωρημένοι, πνιγμένοι μέσα στην αγωνία του αύριο ψάχνουν απεγνωσμένα για λίγο παραπάνω αέρα. Κουράστηκαν κι εκείνοι. Κάηκαν στην κόλαση της ρουτίνας. Μάχη στη δουλειά, μάχη στο πάρκινγκ, μάχη για το πετρέλαιο. Τους βλέπω κάθε μέρα το πρωί: Μικρά γρήγορα αυτοκίνητα, τα παιδιά πίσω, κουλούρι στο χέρι. Μερικοί είναι αχτένιστοι με το βλέμμα νυσταγμένο και γεμάτο στρες. Τι να σκέφτονται άραγε; Το στεγαστικό; τις δόσεις του αυτοκινήτου; τις αγάπες που δεν πρόφτασαν; τα όνειρα που δεν άγγιξαν; Τους έχω μάθει πιά. Η μάνα με το c3 και τα δίδυμα πάντα αλαφιασμένη προσπαθεί να προλάβει ποιός ξέρει τι, ο μπαμπάς με το πικάντο ήρεμος και πάντα στην ώρα του μασουλάει ένα κουλούρι και γελάει. Βγαίνουν από τα στενά κάθε πρωί γύρω στις 9.00. Σε μια πόλη γκρίζα κι άρρωστη.

Σάββατα στο ικέα. Μια μάχη χωρίς θύματα, χωρίς απώλειες. Μια μάχη που έχει μόνο αιχμαλώτους χαρούμενους και τυλιγμένους γύρω από ένα πλαστικό φθηνό σύρμα. Εκεί τα πρωινά παιδιά των πικάντο και των c3 παίζουν.

Μόνο εκεί.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s