Φιλοκλέων & Βδελυκλέων

Με τον Λάκη η σχέση μου ήταν πάντα απρόβλεπτη. Εκείνος μιλούσε κι εγώ άκουγα. Το πρόβλημα ξεκίνησε όταν άρχισα να μιλάω κι εγώ. Οταν θεώρησα ότι το Αλ Τσαντίρι δεν είναι σάτιρα αλλά ότι είναι ένα συμπυκνωμένο δεκανίκι στους παράλυτους. Ο λαζόπουλος μπορεί -και για αυτό είναι άτομο- να με κάνει να δακρύσω, να γελάσω και να αδιαφορήσω παντελώς. Το τρίτο τελευταία το δουλεύει καλά. Το ότι δεν τον γνώρισα ποτέ δεν έχει καμμία σημασία. Γνώρισα τα κείμενά του, την αγωνία του, την αγανάκτησή του.

Λάκη wake up bro! Το χάνεις…

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s