God Save The Quiz

camera_end.jpg

10.30 φτάσαμε στο εκθ. Οπλισμένοι σαν αστακοί με νερά και καφέδες από το everest. Κόσμος μαζεμένος με πανώ και ντουντούκες. Οι roso y negro αντιεξουσιαστές κράζουν το γσεε και το παμε. Βγάζω καπέλο. Ολοι τους με τα πρόσωπα καθαρά. Η πορεία ξεκιναει μετα απο τις φλυαριες και τις απεραντολογιες. Στην εγνατια κανει κρυο. Ατονη πορεια χωρίς νευρο. Απο μακρυα βλεπω την καμερα του κρατικου big brotha να σωριαζεται στην ασφαλτο. Χειροκροταμε δυνατα και τοτε νοιωθω τη δυναμη μου ως πολιτης. Ολη αυτη η λαοθαλασσα ειναι εκει για καποιο σοβαρο λογο. Ειμαστε εκει για πουμε δεν θα περασει. Δεν φωναξα καθολου. Ουτε ενα συνθημα. Η εσωστρεφεια του ασχετου με εμποδισε. Ενοιωσα ομως οπως με χτυπουσε το χιονονερο οτι και κατι μπορει να αλλαξει. Αυτο το νοιωθεις μονο οταν περπατας με 20 χιλιαδες ανθρωπους παρεα πανω στην ασφαλτο της εγνατιας. Κοιτουσα ψηλα στα κτιρια τα κρεμασμενα ατεχνα πανό που είχαν αντικαταστήσει τις διαφημιστικες ρεκλαμες κι αναρωτιωμουν γιατι κατι τετοιο δεν γινεται καθε μερα.

Εχθες πηρα ενα μεγαλο μαθημα. Ασχετα με το αν φορας prada, dolce y cabanna,
limited nr adidas, τσαντα puma η αμπέχωνο και dr martins είσαι εκεί στο δρόμο μαζί μου.

Αυτή είναι η δύναμή μας. Ολα τα υπόλοιπα είναι η αδυναμία μας.

Advertisements

Μια σκέψη σχετικά μέ το “God Save The Quiz

  1. Εχθες πηρα ενα μεγαλο μαθημα. Ασχετα με το αν φορας prada, dolce y cabanna,
    limited nr adidas, τσαντα puma η αμπέχωνο και dr martins είσαι εκεί στο δρόμο μαζί μου.

    Το ένιωσα κι εγώ, bro, ότι και να λέμε συγκαταβατικά, για τις ατελείωτες ομιλίες, το άσχετο δρομολόγιο και τα ψόφια κέφια, ήταν δυνατό το συναίσθημα της αλληλεγγύης στην πορεία.
    Εβγαλα και γω το καπέλο στους αντιεξουσιαστές, είχαν τέτοια ζωντάνια και λεβεντιά έτσι που φωνάζανε και βαδίζανε χαμογελαστοί και με το κεφάλι ψηλά μετά τη σκανταλιά στην Αριστοτέλους, που νομίζω ότι θα τους χειροκροτούσε βουρκωμένος κι ο πιό συντηρητικός γέροντας.
    Δε χρειαζόμαστε παρελάσεις πιά για να νιώσουμε περήφανοι, πορείες και διεκδικήσεις μόνο, και απτή, ανθρώπινη αλληλεγγύη.
    Μιά απορία μόνο, γιατί δε βρεθήκαμε;

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s