Ε ρε Γλέντια

Γουελ τώρα μόλις κατάφερα και συνήρθα από τη χτεσινή απίστευτη βραδυά. Το στομάχι μου ακόμη πονάει από τα γέλια και τα πόδια μου από το χορό. Η φίλη μας η φράουκε (γερμανίδα αλλά θα στρώσει που θα πάει) έκανε το πάρτυ γενεθλίων και εμείς οι γνωστοί άγνωστοι κάναμε ένα διάλλειμα από το να σώσουμε τον κόσμο και τα σπάσαμε στην κυριολεξία. Πως δεν ρίξαμε την οικοδομή είναι θαύμα ειδικά τη στιγμή που έπεσε το άναρκυ ιν δε γου κέι των πιστολς και ο poetic justice χτυπούσε τους τοίχους με τις γροθιές του τραγουδώντας i am an anarchista, i am an antichrista. Τσαλαβούτηξα κι εγώ λίγο με το winamp αλλά ήμουν τόσο λιώμα που ακούμπησα pc (mprrrr) άσε που δεν έβρισκα τα κομμάτια που ήθελα από την απέραντη λίστα του Argos διότι το τζέιμσον έκανε τη δουλειά του τόσο καλά και με ανάγκασε να χρειάζομαι όχι γυαλιά αλλά κυάλια. Ο mave κατέφτασε αργά γεμάτος μπετό ενώ προσπαθούσε από ότι άκουσα να αλλάξει πορεία σε καμμιά δεκαριά ποτάμια. Πραγματικά πέρασα υπέροχα μέχρι τέλους που κατεβαίναμε τις σκάλες κάνοντας τα μαρίνια (go go go, move it move it, area is clear) ασε που από τη στιγμή που είδα τον Ονειρο να χορευει δεν θέλω τίποτα άλλο στη ζωή μου.

Πέρασα απίστευτα.Όου γιέα!

Tik Tak

 syriza.jpg

Αυτό που δεν μπορώ πραγματικά να καταλάβω είναι γιατί ο Τσίπρας εκνευρίζει τους πρασινοφρουρούς και τους wannabe κοκκινοεπαναστάτες (με slk, cayen και κάτι πολύ σκουριασμένα σφυροδρέπανα) αντί να εκνευρίζει τα γαλάζια παιδιά.

Αλόου…ένιμποντυ χόμ?

Southland Tales

southland.jpg

Πάρε να ΄χεις υπέρμαχε της ελευθερίας του λόγου από μια χώρα που όλοι κράζουμε και νοιώθουμε υπέρτατοι νεο μαλάκες. Χώσιμο τρελό, σαρκασμός και αυτοσαρκασμός όσο εσύ βλέπεις μαρία η άσχημη, την τελευταία διαφήμιση της βόδιαφόουν και κράζεις θαυμάζοντας το νεογκόλ της εθνικής ελλάδας ενώ θα ήθελες πάρα πολύ να έχει κίονες στο γκολποστ ώστε με τον μαρμάρινο πούστο σου να εισβάλλεις μια και καλή. Α ναί! Ξέχασα να υπενθυμίσω ότι η τελευταία ελληνική ταινία πολιτικοκοινωνικού περιεχομένου ήταν το Ζ του γαβρά. Και πέρασαν μόλις 346 χρόνια.

Μπεεε

καλωσήλθατε στην έρημο του Whatever

Ενα ποστ του μανιφέστου πριν δυό χρόνια περίπου. Κάθε φορά που το διαβάζω (και είναι πολλές) βλέποντας ταυτόχρονα την εικόνα -αυτή τη θολή εικόνα- αναρωτιέμαι τι πήγε στραβά και η Μπλογκόσφαιρα μετατρέπεται σταδιακά από think tank σε ένα πεδίο μάχης που δυστυχώς κουβαλάει μαζί του όλα τα μικρόβια των φόρα. Σπάνιες οι φωτεινές σκέψεις πια εκείνες που σπρώχνουν άτομα ώστε να μπορέσουν να δουν -έστω και κλεφτά- το big picture. Γιατί αυτό είναι το νόημα μπράδα, να δείς επιτέλους τη Μεγάλη Εικόνα και όχι να εγκλωβιστείς σε μικροσκέψεις και μικροσυνειρμούς και μικροκοινωνίες. Να βγείς από το σκοτάδι μέσω του δικτύου και όχι να φέρεις το σκοτάδι στο μοναδικό πια τρόπο διαφυγής.

Power corrupts. Absolute power corrupts absolutely.
H επικοινωνία έχει το τίμημά της. Οπως το αντιλαμβάνεται κάποιος αρκεί η παρακαταθήκη του σε εικόνα και λόγο να είναι πιό δυνατή από εκείνον. Και ένας νέος φόβος. Ο φόβος της καπελοποίησης των πάντων.

Ο φόβος σε κάνει δυστυχισμένο και σίγουρα τυφλό.