Save As Tif

Δεν θέλουμε τη δεθ, ούτε την ετ3, ούτε το τιβι εκατό, ούτε τον ατσαλάκωτο, ούτε το βούγια, ούτε τον μπουτάρη, ούτε την αράπογλου, ούτε τον άνθιμο, ούτε τον ψωμιάδη, ούτε τους γεωργιανούς, ούτε τους αλβανούς, ούτε το μετρό, ούτε τα έντερά μας τα ίδια τελικά. Γιατί ζούμε στη πιό σουρεαλ πόλη του πλανήτη με τις πιό σουρεάλ ποδοσφαιρικές ομάδες και όλως παραδόξως επιβιώνουμε και συμβιώνουμε με όλες αυτές τις τραγελαφικές καταστάσεις.

Η μέρα μας ξεκινάει με αγιασμό το πρωί, ενώ παράλληλα φωνάζουμε η μακεδονία είναι ελληνική (πάντως μια γοργόνα που ρώτησα αν ζεί ο μεγαλέξανδρος μου είπε να κόψω τις μαλακίες πρωινιάτικα) μετά τρώμε μια μπουγάτσα με τυρί τυλιγμένη με την ελληνική σημαία και γαρνιρισμένη με σάρισες μινιατούρες, ενώ οι χαρτοπετσέτες έχουν τυπωμένη τη φάτσα του δήμαρχου που σας αξίζει. Ταυτόχρονα, και με δύο κομμάτια μπουγάτσας στο χέρι, πηδάμε τρείς γκόμενες λόγω του ερωτισμού της πόλης, ενώ προσπαθούμε να παρκάρουμε στη τσιμισκή. Αυτά συμβαίνουν το πρωί. Το μεσημέρι πάμε για τσίπουρο και ψάρια με άλλες τρείς γκόμενες, διαφορετικές αυτή τη φορά, και αφού φάμε και πιούμε τις πηδάμε και αυτές (μία-μία ή όλες μαζί). Μετά την πέφτουμε για ύπνο να ξεκουραστούμε ακούγοντας στο ράδιο τα προβλήματα του ηρακλή, του παοκ και του άρη. Το απόγευμα που έχουν γεμίσει οι μπαταρίες μας και η διάσημη στύση μας επανήλθε, κατηφορίζουμε στην παραλία για να πιούμε τον φραπέ μας, σε βάζο αντί για ποτήρι, χτυπάμε μια μπουγάτσα ακόμη με κρέμα και άχνη ζάχαρη ενώ τσεκάρουμε τις επόμενες τρείς γκόμενες για το απογευματινό σεξ (αν έχεις χάσει τον αριθμό μαν είναι 3 το πρωί, 3 το μεσημέρι, 3 το απόγευμα και ακόμη δεν βράδυασε. Με νοιώθεις?). Το βραδάκυ μας ξαναραντίζει ο άνθιμος ενώ μας λέει στο αυτί το αυξάνεσθε και πλυθήνεσθε και είμαστε έτοιμοι να κατακτήσουμε την Πόλη, τα Σκόπια και την Κορυτσά. Αλλά πρίν γίνουν όλα αυτά περνάμε μια βόλτα από το 137, το devido και το ντερλικατέσεν και χτυπάμε τα γυρόνια μας παρέα με τις επόμενες τρείς γκόμενες που θα πηδήξουμε, οι οποίες σημειωτέον είναι η καινούρια φουρνιά των αει και έχουν φάει το μύθι περί ερωτικής πόλης άρα έχουν φορέσει ότι λιγότερο μπορούν. Aυτές δεν τις πηδάμε προς το παρόν. Τις κρατάμε για μετά, εκτός κι αν θεωρούν το σεξ με μυρωδιά άγριου φρεσκοκομένου κρεμμυδιού και λεπτοκομένου χοιρινού κρέατος ψημένου αργά και ραντισμένου με χυμό ώριμης ντομάτας, τυλιγμένου σε μαλακή αργοψημένη πίτα, σαδόμαζό. Πράγμα απίθανο άρα τις πάμε για ένα ποτό. Κόβουμε τις μαλακίες για μοχίτο και παπαροκαιπερίνια και παραγγέλνουμε το μοναδικό ποτό που κάνει τις γυναίκες, γυναίκες και τους άντρες, παρανάλωμα: Το νερό της φωτιάς, κοινώς ουίσκυ. Το οποίο συνοδεύεται πάντα “εδώ πάνω” από λεκάνες με ποπ κορν, μπανιέρες με ξηρούς καρπούς και πισίνες με ντιπ. Ντιπ για ντιπ πέρπλ. Ενώ τα πίνουμε και λέμε τι ωραία που ήταν όταν ήμασταν φαντάροι, πηδάμε και αυτές τις τρείς φροντίζοντας πάντα να τις ευχαριστήσουμε ώστε να μείνουν όσο πιό πολύ καιρό μπορούν εδώ και την κάνουμε με ελαφρά πηδηματάκια για το Glorious Night. Όλο και κάποιος που ξέρουμε θα κάνει το μπάτσελορ πάρτυ του, δε μπορεί. Εκεί δεν πηδάμε γιατί σεβόμαστε τον ιερό χώρο του Κεμπίνσκυ και τις ακριβές ταπετσαρίες του Χάγιατ ενώ η φιγούρα του άνθιμου σε ολόγραμα εμφανίζεται στις γιγαντοοθόνες και μας ραντίζει ψηφιακά με 3d βασιλικούς βουτηγμένους σε ατόφια ευλογημένη php.

Η μέρα έρχεται το τζόνυ γουόκερ φεύγει. Πάρτε και τη δεθ, πάρτε και το φεστιβαλ, πάρτε και το φεστιβαλ κινηματογράφου και φέρτε μας γαϊδουράκια, πολλά ποδήλατα και 20 τόνους τραχανά να έχουμε να τρώμε αυτές τις δύσκολες μέρες.

Την αφέλειά μας μέσα…

… Και χάνοντας για λίγο το κακής ποιότητας χιούμορ που με διακρίνει θα διαπιστώσω ότι ζώ σε μια πόλη που φαγώνεται με τα σωθικά της τα ίδια. Μια πόλη που κάποτε ζητοκραύγαζε για την πρωτιά της “ελεύθερης” ραδιοφωνίας των τραμπούκων του κούβελα τώρα δεν θυμάται πιά τίποτα και νοσταλγεί την παλιά κορομηλά του κοσμόπουλου. Μια πόλη που πάντα είχε μια συντηρητική κοινωνία που εναγκαλιζόταν σφιχτά και χόρευε στους εξωτικούς ρυθμούς της εκκλησιαστικής σάμπα, τώρα ζητάει τη σαφή τοποθέτησή της ανάμεσα στη χερσόνησο του Αίμου ως βασιλεύουσα. Μια πόλη που κατάπιε τα παιδιά της, μασώντας τα αργά κι επώδυνα συνθλίβοντας πνεύματα, ριζοσπαστικές ιδέες και μουσικές, ξέρασε όλο αυτό το συρφετό που κάνει την παρέλασή του σήμερα ζητώντας να απενοχοποιηθεί. Μια πόλη που μυρίζει πιά χώμα και γαρύφαλλα είτε πολιτιστικά, είτε πολιτισμικά και οι λειτουργίες της έχουν περιοριστεί στις απολύτως απαραίτητες. Μια πόλη ζόμπι που τη δείχνουν με το δάχτυλο ως παράδειγμα προς αποφυγήν ξεχνώντας πρόσωπα, πράγματα, καταστάσεις, μνήμες και τελικά αφαιρώντας με λυσσασμένη προσπάθεια ολόκληρους τόμους ιστορίας.

Κάποτε στα μονοπάτια αυτά περπατούσαν δεκάδες φυλές και ανταλάσοντας ιστορίες, μυρωδιές, γεύσεις και μπαχαρικά δημιουργούσαν χωρίς να το ξέρουν ένα από τα μεγαλύτερα χωνευτήρια των λαών στα Βαλκάνια. Τώρα πια περπατάει η Πέγκυ Ζήνα, ο Αρναούτογλου και η Παπαρίζου.

Κάποτε κατέβαινα αθήνα και με ρωτούσαν για τον αγγελακα τώρα κατεβαίνω και με ρωτάνε για τον ψωμιάδη.

Αυτό είναι παρακμή.

Advertisements

48 σκέψεις σχετικά με το “Save As Tif

  1. Σε ποιά τρύπα ήσουνα χωμένος ρε μόρτη ;
    Κιπ γουόκιν, και κιπ γράφειν.

    Που και που όμως να αναπνέεις και λίγο καθαρό αέρα.
    Και σε αυτή τη πόλη, βρέχει … και η βροχή όλα τα ξεπλένει, ΟΛΑ. Δεν έχει σημασία αν τα ξεπλένει για να βρωμίσουν πάλι.
    Σημασία έχουν οι στάλες της βροχής, από μόνες τους. Κανένα σωσιβιάκι στη μασχάλη δεν βλάπτει. Θα πνιγούμε πάλι.

    Κιπ γουόκιν, και κιπ γράφειν, λοιπόν.

  2. αυτομαστίγωμα, αντιστροφή των θετικών στερεοτύπων σε αρνητικά στερεότυπα (πολύ πρωτότυπο, τι να πω), όντως (όπως το ομολογείς) κακής ποιότητας χιούμορ, που από ένα σημείο και μετά μετατρέπεται σε ακατάσχετη κλάψα και εξιδανίκευση ενός παρελθόντος (π.χ. η καλή πολυπολιτισμική Θεσσαλονίκη, ο αγγελάκας [εντελώς αηδία, ρε φίλε, η μουσική του, ειλικρινά, πώς την ακούς; ] κ.ά. τέτοια ανθοστόλιστα και ανιστόρητα, όπως λ.χ. ο άνθιμος έχει τον μεγαλέξανδρο) το οποίο, αν και στο χώμα, ζει-μας οδηγεί. και μετά; μετά για επιδόρπιο πάλι αυτομαστίγωμα: στην αθήνα μας λένε κάφρους, εθνικιστές, μίζερους κλπ. φυσικό είναι, βέβαια, η εικόνα που έχουν οι άλλοι για εμάς να συγχέεται και να επηρεάζει την εικόνα που έχουμε εμείς για εμάς. λες και έκανε κανείς πρώτο θέμα ότι στον πειραιά εκλέχτηκε ένας μπασκετμπολίστας και στην υπερνομαρχία μια φώφη. αλλά, επειδή το παρελθόν πρέπει να μας κυβερνά, αξίζεινα θυμηθούμε ότι τα απαξιωτικά, τα «μπουγατσαδούπολη» τα «εθνικολαϊκισμός», τα «συντηρητικοί» τα λένε αυτοί που 50 χρόνια πριν θα έλεγαν «βούλγαροι», «μειωμένης εθνικής συνείδησης». τι να κάνουμε, μερικοί θέλουν να χορεύουμε στο ρυθμό τους. μόνο που το τσάμικο δεν είναι ο ρυθμός μας.
    ο δρόμος, πάντως, προς την έξοδο είναι ανοιχτός (εκτός κι αν είναι για τη χαλκιδική σαββατοκύριακο ή αργία).
    την καλησπέρα μου

  3. Επ!

    Thas θενξ όχι τόσο καλό όσο τα δικά σου αλλά το παλεύω.
    Cryssa ακόμη δεν είδαμε τίποτα. Εξαιρετικά αιρετικό θα έλεγα 🙂
    Μαέστρο το σχόλιο σου με τιμά ιδιαιτέρως.
    bioannis σε μια τρύπα του γκόλφ. Θενξ και κιπ σχολιάζειν 🙂
    dimhap εγώ ευχαριστώ. ωραίο μπλόγκ.

  4. “Κάποτε κατέβαινα αθήνα και με ρωτούσαν για τον αγγελακα τώρα κατεβαίνω και με ρωτάνε για τον ψωμιάδη.”

    επειδή μένω στην χαμουτζία (όχι Αθήνα), όταν πρωτοήρθα στην πόλη όπου μένω και έλεγα «Είμαι από τη Θεσσαλονίκη», ΟΛΟΙ με λέγαν «α, τι καλός ο νομάρχης ο Ψωμιάδης, δεν είναι έτσι;» και όχι «πώς καταντήσατε, τι ρατσιστές είστε, πώς αντέχετε με τέτοιο νομάρχη/δήμαρχο/μητροπολίτη».

  5. Εξαιρετικό ποστ.
    Και η ματιά σου, αξονική τομογραφία.
    Αλλά φοβάμαι ότι η παρακμή είναι πια ένα γενικευμένο φαινόμενο που εξαπλώνεται με ρυθμούς γάγγραινας και με φυγόκεντρη φορά : από το κέντρο προς την περιφέρεια.

  6. ένα θα σου πώ μόνο : αν σε ξαναπιάσω να πίνεις αβάνες μόνος σου και να μην αφήνεις και μια σταλιά για μας θα σε τσακίσω. όσο ια το κείμενο μας έβγαλες και απο την υποχρέωση να γράψουμε κι κείμενο πλαίσο για τον διαγωνισμό , χαχαχαχαχα

  7. @Γιάννης, έχοντας ζήσει κατά σειρά σε Αθήνα (χαμούτζα), Θεσσαλονίκη (φραπεδούπολη), Πράγα και Ρότερνταμ τα πιο όμορφα χρόνια μου τα πέρασα στην Θεσσαλονίκη την οποία αγαπώ πιο πολύ από την γενέτηρά μου. Όμως αυτή είναι η δική μου Θεσσαλονίκη (ο ένας πόλος), όχι η δική σου ούτε του Ανθίμου ούτε του Ψωμιάδη (ο άλλος πόλος), αυτή δε μου αρέσει και μην προσπαθείς να μας πείσεις για το αντίθετο. Μπορείς να είσαι ικανοποιημένος που έχεις νομάρχη Ψωμιάδη και αν θεωρείς ότι σου αξίζει κέρδισες και τον έχεις έστω κι αν ζεις στην Αθήνα! Κι αν σε χαλάει τόσο πολύ η χαμούτζα ώστε να γράφεις εντός παρενθέσεως το όνομα της με ένα ξερό όχι μπροστά γιατί δεν κάνεις το ίδιο που προτείνεις; Πήγαινε πίσω ρε καρντάση, τι κάθεσαι στην Αθήνα μέσα στο καυσαέριο και την κίνηση να ψάχνεις για πάρκινγκ; 😉

  8. Θέλω να πιστεύω ρε συ ότι πέρα από αυτήν τι βιτρίνα κάτι παίζει υπογείως.
    Πού; Πως; Πότε;
    Δεν έχω ιδέα. Απλά θέλω να το πιστεύω.

    (και μετά από αυτήν την κρίση αισιοδοξίας ξαναμπαίνω στο κουκούλι μου, Gimmy Shelter)

  9. harisheiz
    δεν μ’αρέσει καθόλου ο ψωμιάδης ούτε ο άνθιμος ούτε παλιότερα ο κοσμόπουλος ή ο παντελεήμων. με παρεξήγησες. προηγουμένως παρέθεσα ό,τι μου λεν για τον ψωμιάδη κλπ εδώ, οι νότιοι, για να δείξω πόσο άδικο, τουλάχιστον, είναι να χαρακτηρίζονται «ψωμιαδικοί» ή «ανθιμικοί» οι θεσσαλονικείς, ενώ τέτοιες αντιλήψεις είναι κυρίαρχες και στο νότο κι ότι στο κάτω-κάτω το αποτέλεσμα μετράει: τουλάχιστον στην σαλονίκη δεν μαχαιρώνονται, ακόμη, μαύροι ούτε δρουν περίανδροι, παρά τον λεκτικό ρατσισμό του ψωμιαδισμού και τον λεκτικό αντιρατσισμό των Αθηναίων.

  10. Γιώργο Καρατσιουμπάνη θενξ
    Καπεταν Κέι έτσι!
    Afm ακριβώς μπράδα. γάγγραινα
    Πασκάλ μπρο οκ 🙂
    mave κόβω τις αβάνες και θα αρχίσω τις Νέες Υόρκες
    Αποσπερίτη θενξ
    Ιντυ αδερφέ ξέρουμε καλά και οι δύο ότι η πόλη κινείται σε δύο επίπεδα.
    Αλόρα harisheiz. απίθανο μπλογκ.

  11. Αυτή που περιγράφεις ακριβώς είναι η πραγματικότητα. Και δεν καταλαβαίνω γιατί ορισμένους ενοχλεί να διαβάζουν την πραγματικότητα και δεν τους ενοχλεί να την ζουν. Εξαιρετικό κείμενο. Μπράβο.

  12. γιάννη

    Το πρώτο κομμάτι το σαρκαστικόν περιγράφει την εντύπωση που έχουν οι υπόλοιποι για εμάς Οτι μια χαρά είμαστε και τι καλά περνάμε με τις ωραίες γκόμενες και τα ωραία φαγητά μας. Η πραγματικότητα είναι ότι σε κοινωνικό λεβελ η τρομερή ανεργία που μαστίζει όλα τα αστικά κέντρα έφτασε εδώ με τη μορφή χιονοστιβάδας και θα μας καταπιεί σύντομα κάτι που βέβαια έχει ως αντίκτυπο και την πολιτιστική παρακμή.

  13. Γιάννη, είναι άλλο να μιλάμε για καθαρούς αριθμούς και άλλο για ποσοστά. Ναι η Αθήνα έχει πιο πολλούς ακροδεξιούς από την Θεσσαλονίκη αλλά η Θεσσαλονίκη έχει μεγαλύτερο ποσοστό επί του συνόλου του πληθυσμού της και γι’ αυτό αρκεί να κοιτάξει κανείς τα ποσοστά των εκλογών. Φυσικά υπάρχουν και Ψωμιαδικοί στην Αθήνα με την διαφορά όμως ότι ο Ψωμιάδης εξελέγη νομάρχης της Θεσσαλονίκης ενώ αντίθετα η Αθήνα δεν έχει ακροδεξιό (ούτε καν δεξιό) νομάρχη. Από εκεί και πέρα αυτό έλειπε, να έχει η Θεσσαλονίκη τους ενός εκατομμυρίου τα ίδια ακροδεξιά φαινόμενα (σε έκταση και ένταση) με την Αθήνα των πέντε, αν και η αλήθεια είναι ότι η Θεσσαλονίκη το παλεύει απλά εσύ δεν το ξέρεις ή αποφασίζεις να το παραβλέψεις. Δεν χρειάζεται να συμφωνήσουμε, με καλύπτει ότι σε ενοχλεί το ίδιο με εμένα οπότε το ζητούμενο είναι να το καταδείξουμε ως πρόβλημα και αυτό προφανώς επιχειρεί να κάνει και το ποστ.

  14. dark angel,
    νομίζω πως η ειδυλλιακή εικόνα αυτή οφείλεται κατά κύριο λόγο στους φοιτητές, οι οποίοι τη διαδίδουν ακριβώς μιλώντας για τα νιάτα τους κλπ, όπως κανείς θα μίλαγε για τα παιδικά του χρόνια. αλλά δεν είναι παράδοξο από τη μια να κάνουμε λόγο για τέτοια εικόνα κι από την άλλη για (π.χ.) Αθηναίους που τώρα (ενώ παλιά μας επαινούσαν για τον πολιτισμό) αναφερόμενοι στον ψωμιάδη προφανώς δεν έχουν κατά νου τέτοια εικόνα; νομίζω επίσης ότι αυτήν ακριβώς την ειδυλλιακή εικόνα – κι από όσο μπορώ να ξέρω στην πόλη όπου ζω – την έχουν ακριβώς όσοι (όχι μόνο αυτοί φυσικά) θα ψήφιζαν δαγκωτό τον νομάρχη μας. την παρακμή και την ανεργία την ξέρουμε καλά, ώστε να μην κοροϊδευόμαστε (εκτός κι αν ονειρευόμαστε τον μεγαλέξανδρο και τα βαλκάνια) από τις ετήσιες εκδηλώσεις της δεθ. θέλω να πω ούτε η εικόνα των άλλων για εμάς είναι μία και συγκεκριμένη ή κυρίαρχη ούτε τα αρνητικά στερεότυπα για τους θεσσαλονικείς (σα να ήταν αυτοί κάτι συμπαγές) ισχύουν – όπως βέβαια ούτε και τα θετικα (εξιδανίκευση του μακεδονικού ή του πρόσφατου παρελθόντος).

  15. harisheiz
    κοίταξα τα ποσοστά των κομμάτων στις τελευταίες εκλογές και ε/εκλογές

    στις ε/εκλογές του 04
    στην α΄ θεσ/κης
    -λαός κλπ ακροδεξιοί: 8,12
    -κκε, συν κλπ αριστεροί:16,65

    στην α’ αθηνών
    -λαος κλπ: 6,22
    -κκε, συν κλπ: 18,25

    στη β’ αθηνών
    -λαος κλπ: 5,42
    -κκε, συν κλπ: 20,31

    στις εθνικές εκλογές του 07
    στην α’ θεσ/κης
    -λαός κλπ ακροδεξιοί: 6,22
    -κκε, συν κλπ αριστεροί: 16,85

    στην α’αθηνών
    -λαος κλπ: 5,39
    -κκε συν κλπ: 20,62

    στη β’ αθηνών
    -λαος κλπ: 5,04
    -κκε, συν κλπ: 21,98

    το ποσοστό των ακροδεξιών κομμάτων είναι μεγαλύτερο στην α’ θεσ/κης, αλλά κατά 1με 1 και κάτι (εκλογές) ή 2 με 2,5. τώρα αν αυτό το ποσοστό διαφοράς κάνει τη διαφορά που λες, νομίζω ότι το σημαντικό είναι η διαφορά στα ποσοστά αριστερών κομμάτων, μεταξύ θεσ/κης και αθηνας: 2,5 με 4 στις ε/εκλογές, 4 με 5% στις εκλογές.

    ειδικά τα ποσοστά των εκτός του λάος 2 μεγαλύτερων ακροδεξιών (δλδ των φασιστικών) κομμάτων
    στις ευρωεκλογές
    -στην α’θεσ/κης: 0,44
    -στην α’ αθηνών: 0,71
    -στην β’ αθηνών: 0,53

    νομίζω δηλαδή ότι οι καθαρά φασίστες (οι οποίοι δέρνουν κλπ) όχι μόνο ως αριθμός αλλά και ως ποσοστά είναι περισσότεροι στην Αθήνα. εκτός κι αν δέρνουν οι ελληνοχριστιανοί γέροι και οι ουφολόγοι ψηφοφόροι του λάος.

    για το νομάρχη νομιζω ότι είναι θέμα συνήθειας του κόσμου, ο οποίος ψηφίζει όποιον υποδεικνύουν τα δύο μεγάλα κόμματα. μπασκετμπολίστα στον πειραιά για δήμαρχο, σκυλά και λαϊκιστή-εθνικιστή στη θεσ/κη. αν τον ψωμιάδη πρότεινε το λαος, δε θα έβγαινε, δε νομίζεις;

    στο δια ταύτα πάντως συμφωνούμε και αυτό είναι το ουσιαστικότερο.

  16. μέχρι την τελευταία παράγραφο δε μπορούσα να συγκρατήσω ένα μόνιμο χαμόγελο στο στόμα. Στο τέλος όμως αυτό με τον Ψωμιάδη και τον Αγγελάκα μου το κοψε το γέλιο γιατί είναι τόσο αληθινό…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s