Say Flour. Flour

Οι αναταράξεις στα ευτραφή πιά γαλάζια παιδιά, οι διακυμάνσεις στις προθέσεις τους και η έντονη εκλογολογία είναι οι τάσεις στη Νέα Δημοκρατία. Μια παράταξη που ως κυβέρνηση χρεώθηκε με απληστία, ανικανότητα, σκάνδαλα και ταραχές. Ταραχές που κόντεψαν να τινάξουν στον αέρα ολόκληρη τη χώρα, σκάνδαλα εξώφθαλμα όπως στις ελληνικές ταινίες, ανικανότητα που άγγιζε τα όρια της απάθειας και απληστία -τουλάχιστον εξουσιαστική- που θύμιζε πτωχούς με δανεική πιστωτική κάρτα σε κατάστημα μαργαριταριών.

Η τωρινή κυβέρνηση είναι τζέκυλ και χάιντ. Αφήνει ατιμώρητα τα στελέχη της και περιορίζεται σε επιπλήξεις και απομακρύνσεις στα εξώφθαλμα σκάνδαλα, ενώ τιμωρεί αδυσώπητα και με πρωτοφανή σκληρότητα διαδηλωτές και μετανάστες. Η έντονη αντιλαική πολιτική, σε συνδυασμό με τον άκρατο και χαμηλού επιπέδου λαϊκισμό, κατακρήμνισε τη ΝΔ στα βάραθρα της ανυπαρξίας. Σε αυτό το βάραθρο όμως συνάντησε ένα παλιό της γνώριμο: To Πασοκ. Σακατεμένο και αυτό, με πολλαπλές και ανεπούλωτες πληγές που προσπαθεί με κόπο να σταθεί στα δεκανίκια του αυτοχριζόμενο ως λύση.

Αν δεν ισχύσει ο νόμος της πελατειακής λογικής, του ρουσφετιού, της κουτοπονηριάς και του βολέματος στις επερχόμενες εκλογές πασοκ και νδ θα υποστούν μια τρομακτική συντριβή και θα παραμείνουν στο βάραθρο που έχουν πέσει για πολύ καιρό ακόμη. Δυστυχώς όμως στο πασοκ οι μηχανές είναι ήδη αναμένες και όσο και να φωνασκούν περί καθαρών, μη διαπλεκόμενων και υγιών πολιτικά στελεχών, υπάρχει από πίσω μια ολόκληρη αρμάδα πράσινων που ετεροχρονισμένα θα ζητήσουν το αίμα τους πίσω. Με τόσα χρόνια στην πολιτική αφάνεια, θα σημάνει μια γενναία έξαρση της διανομής πολιτικής και κοινωνικής εξουσίας κάτι που θα οδηγήσει σαφώς στο δεύτερο κόψιμο, όχι της πρωτοχρονιάτικης πίτας αλλά της οικονομικής. Κακά τα ψέμματα, το πασοκ διαχειρίζεται καλύτερα τα ευρωπαϊκά κονδύλια, με καλύτερο στυλ, κοστούμια από το λονδίνο και λαπτοπ πολυτελείας και μέσα από αυτό το περιτύλιγμα ο πολίτης αισθάνεται πιό ευρωπαίος. Ομως αυτό είναι το περιτύλιγμα. Γιατί στο κυρίως κουτί υπάρχει μια ατελείωτη στρατιά διαχειριστών με μεγάλη επιρροή και καθόλου, μα καθόλου, ευρωπαικές τάσεις συμπεριφοράς και αντίληψης.

Το πασοκ και η νέα δημοκρατία σαφώς δεν είναι λύση αλλά το ίδιο το πρόβλημα καθώς οι ιδεολογικές διαφορές είναι θολές και ομιχλώδεις ενώ ξεκάθαρες παραμένουν μόνο οι αντιλήψεις διαχείρισης. Το πασοκ προσπαθώντας να προβάλλει το ευρωπαικό του πρόσωπο διακαώς κραυγάζει για την προστασία του περιβάλλοντος και την πράσινη ανάπτυξη μόνο που το ίδιο κάνει -και καλύτερα- η Τογιότα η Χόντα η Μιτσουμπίσι, η Απλ, η Μπε Εμ Βε, η Κόκα Κόλα και χιλιάδες άλλες εταιρίες στην προσπάθειά τους να αυξήσουν τις πωλήσεις τους. Αυτό λέγεται βέβαια μάρκετινγ και καμμία σχέση δεν έχει με την πολιτική. H έχει;

Advertisements

Peace

DSCN0280

Εδώ μέσα δεν υπάρχει χώρος για ίντριγκες. Οι αψιμαχίες αρχίζουν και τελειώνουν δίκαια, ισότιμα. Ο δυνατός κερδίζει. Οχι αυτός με τη μεγαλύτερη μυϊκή δύναμη αλλά εκείνος που έχει τη μεγαλύτερη θέληση για ζωή. Ολη αυτή η ομορφιά έχει το ελάχιστο τίμημα της φροντίδας και της περιποίησης αρκεί να νοιώθεις αυτό που κάνεις. Αρκεί να γνωρίζεις ότι κάποια ζωντανά εξαρτώνται από εσένα. Αν όλο το σύστημα γύρω μας λειτουργούσε έτσι, με τα πιό απλά πράγματα, με τις ποιό απλές σκέψεις όλοι θα είμασταν καλύτερα. Φρόντισε το περιβάλλον σου να σε φροντίσει και εκείνο. Χωρίς τυμπανοκρουσίες, χωρίς ροζ, κίτρινες και γαλάζιες κορδέλες, χωρίς μπάνερ που ποζάρουν στο δίκτυο, χωρίς πράσινες μεγαλοστομίες.

Αν δεν μπορείς να φροντίσεις ένα μικρό ενυδρείο, αν δεν μπορείς να διατηρήσεις 5 γλάστρες στο μπαλκόνι σου, αν δεν μπορείς να φυτέψεις ένα ματσάκι μαιντανό πως είναι δυνατόν να φροντίσεις ένα ολόκληρο δάσος; Πως είναι δυνατόν να κατακρίνεις τα πάντα γύρω σου αν δεν είσαι άξιος ούτε ένα φυτό να μεγαλώσεις;

Με κλανιές δε βάφονται τα αυγά.

Afto Ayto Ato

Μερικοί άνθρωποι ξεραίνονται από μέσα προς τα έξω. Θηριωδούν και σαγηνεύουν τα θηρία. Μοναδική θηλειά τους, μοναδική τους παγίδα αυτή που γνωρίζουν καλύτερα. Η μεγάλη πύρινη θηλειά του τσίρκου που από μέσα της πηδάνε με κόπο τα αποστεωμένα και φοβισμένα λιοντάρια, οι φτωχές τίγρεις που ούτε το κουράγιο έχουν πιά να αναδείξουν τις μαύρες τους ρίγες, μήτε το κουράγιο και το θράσος για να μεγαλώσουν τα μικρά τους. Είναι κάτι ενδιάμεσο, κάτι σαν το φυλακισμένο Alien του  HR Giger που δολοφονεί και κατασπαράζει με μοναδική του και νομαδική του ελπίδα να γίνει κάποτε άνθρωπος. Εστω και στο ματωμένο σώμα και το ξυρισμένο κεφάλι της Ρίπλευ ψάχνει να βρεί τον ένα, τον μοναδικό τρόπο ώστε να πλησιάσει λίγο πιιό κοντά και να αγγίξει με την παρεξηγημένη του ανάσα το ανθρώπινο. Στον Κύβο, άλλη μια υπέροχη ταινία, ένα κουμπί που η χρήση του αρχίζει και τελειώνει για την παραγωγή σάλιου οι χαρακτήρες έχουν εγκλωβιστεί μέσα τους. Ο κύβος είναι μόνο η πρόφαση της φυλακής. Εκεί μέσα οι προσωπικότητες εξαυλώνονται και θρυματίζονται κάθε στιγμή που περνάει, με κάθε λάθοε συντενταγμένη που οδηγεί και πάλι στο λαβύρινθο. Ξανά μέσα. Ξανά χωρίς ανάσα. Εκεί και η ατάκα «εσύ ξεράθηκες από μέσα προς τα έξω». Χωρίς να γεράσεις, γεννήθηκες γερασμένος χωρίς λόγο ύπαρξης η ύπαρξή σου στροβιλίζεται γύρω από οτιδήποτε γεννάν οι υπόλοιποι. Δε χαίρεσαι παρά μόνο φθονείς και συμβουλεύεις, μικρέ άνθρωπε, και όταν οι συμβουλές σου δεν γίνουν δεκτές δείχνεις το πραγματικό σου πρόσωπο που είναι νεκρό πριν καν γεράσει.

Ποτέ μη διαφωνείς με ανόητους. Θα σε παρασύρουν στο δικό τους επίπεδο…

Funk the rich

Και ενώ οι φωτιές έσβησαν κάνοντας στάχτη τη μισή σχεδόν Αττική οι ενάεριες φωτογραφίες αποκαλύπτουν ένα τραγικό γεγονός πέρα από το καμένο δάσος. Μέσα από το καρβουνιασμένο έδαφος και τις στάχτες αναζοπυρώνεται όλη η νεοελληνική ματαιοδοξία. Πισίνες, γκαραζ για τα γυαλιστερά θηριώδη και σύμβολα μιας υποτιθέμενης κοινωνικής καταξίωσης 4Χ4, γκαραζ για σκάφη που βολτάρουν στις παραλίες εφοδιασμένα με subwoofer τελευταίας γενιάς, μεζονέτες άσχημες, παστωμένες μεταξύ τους και σχεδόν πανομοιότυπες σαν επεισόδιο των Simpsons.

O νεοέλληνας ανακάλυψε το κοινωνικό στάτους και έπεσε με τα μούτρα χτίζοντας μέσα σε δάση, παρακάπτοντας με νομικούς δούρειους ίππους τη φύση και εισέβαλλε σηκώνοντας βρώμικη σκόνη και όχι χρυσόσκονη μέσα σε δασικές περιοχές που είναι η εγγύηση για να συμμετέχει στα γκαλά του Σαββάτου. Δεν γίνεται μόνο στην Πεντέλη. Γίνεται παντού, κάθε μέρα.

Ολη αυτή η καθημερινή οχλοβοή που στοιχειώνει τα εμπορικά κεντρα, τα mall, τα ακριβά restaurant, τα καταστήματα με τα πανάκριβα ρούχα και κοσμήματα, στοιχειώνει τελικά και τα δάση, μετατρέποντας τα σε πίνακες ζωγραφισμένους με μοναδικό χρώμα το μαύρο. Οι βρυκόλακες που ποζάρουν περιχαρείς στα ιλουστρασιόν περιοδικά της κυριακής, γυαλιστεροί και αυτοί, αποίκησαν στα πεύκα και τις βελανιδιές γεμίζοντας τον τόπο με περιτυλίγματα από τα σαββατιάτικα ψώνια, χαρτιά από το delivery κινέζικο της κυριακής και δόσεις από τις πιστωτικές κάρτες της Δευτέρας.

Αυτή η εύθραστη και λαμπερή ματαιοδοξία, που κάτω από το ταξίντο της δεξίωσης κρύβει με δεξιοτεχνία όλη αυτή την αντίληψη του λαδώματος, της μιζας και της οικοπεδοποίησης, παρέσυρε στο διάβα της και τους νόμιμους. Γιατί οι φωτιές γλύφοντας με τους χιλιάδες βαθμούς κελσίου τους οικισμούς δεν αποκάλυψαν μόνο τις σαρκοφάγους από μπετόν και ακριβά κεραμίδια. Εφεραν στο φως φτωχόσπιτα χτισμένα με φθηνά τούβλα, αυλές γεμάτες βασιλικούς και δυόσμο.

Flame Shame Big Game

Νέο έγκλημα στη ΛΑΡΚΟ με θύματα και πάλι εργάτες. Δολοφονία κατά συρροήν θα έλεγα εγώ και μάλιστα ατιμωρητί γιατί όταν έχεις 3000 βαθμούς κελσίου με καυτό μετάλευμα δεν το αφήνεις να κόβει βόλτες μέσα στο εργοστάσιο ούτε το βάζεις σε καζάνι που κινδυνεύει να τρυπήσει. Αυτές οι εν ψυχρώ δολοφονίες πρέπει κάποτε να σταματήσουν και δεν θα σταματήσουν ποτέ ούτε στα ναυπηγεία, ούτε στα ορυχεία, ούτε σε διάφορα άλλα εργοστάσια και βαριές βιομηχανίες αν δεν γίνει άμεσα κάτι για αυτούς τους φτωχούς ανθρώπους που θάβονται, πνίγονται, κομματιάζονται και συνθλίβονται για ένα μεροκάματο της πείνας. Αυτά τα γεγονότα δεν είναι ούτε ατυχήματα, ούτε δυστυχήματα. Είναι καθαρά δολοφονία από πρόθεση. Γιατί κάποιος στέλνει πάντα τους δυστυχισμένους εργάτες να θυσιαστούν στο βωμό του τρίγωνου βίλα-πισίνα-καγιέν. Ποιός λογικός άνθρωπος θα πήγαινε από μόνος του σε ένα καζάνι γεμάτο με καυτή λάβα για να το αδειάσει; Κανείς. Κάποιος λοιπόν τους έστειλε. Αυτούς τους κάποιους , αυτούς τους πάντα αόρατους «κάποιους»,  βρείτε για να τελειώνει όλο αυτό το θέμα ειδικά στη ΛΑΡΚΟ, κλείστε τους μέσα ισόβια με κατηγορία δολοφονία από πρόθεση και κατά συρροήν.

Αλλά ποιός θα το κάνει; Ποιά δικαστική αρχή, ποιό κράτος, ποιά κυβέρνηση σε όλο αυτό το απέραντο μπορντέλο που λέγεται ελλάδα; Ενα μπορντέλο που δίχως όρια, δίχως αρχή μέση και τέλος καίει τα δάση της, πουλάει τις λίμνες της, πετάει τους εργάτες της στη καυτή λάβα, πνίγει τους ναυτικούς της, σκοτώνει με γκλομπ τους τουρίστες της και δολοφονεί με ταχύτητα πολυβόλου κάθε τι ωραίο, κάθε τι όμορφο.

Αυτοί δεν θα αλλάξουν. Εμείς πρέπει να αλλάξουμε επιτέλους.