Twilight Saga

Πέρασαν πολλά χρόνια από την τελευταία φορά που μια ταινία με άγγιξε τόσο ολοκληρωτικά βαθειά, τόσο απρόσμενα εύκολα. Το Twilight Saga μπορεί κάποιος να το προσπεράσει θεωρώντας το μια ακόμη teen movie όπου εμπλέκονται και μυθικοί χαρακτήρες. Μπορεί και να ήταν έτσι γιατί το σινεμά είναι υποκειμενικό αλλά σίγουρα δεν μπορείς να αγνοήσεις τον ανεξίτηλο σχεδόν εμβληματικό χαρακτήρα του, τη βαθειά του πίστη σε αξίες και ιδανικά και τον συνεχή σε ρυθμό πολυβόλου ύμνο προς το κορυφαίο ανθρώπινο ανθρώπινο συναίσθημα: Tον αμετάκλητο, παντοτινό έρωτα.

Στον κόσμο του Twilight Saga τίποτα και όλα είναι δεδομένα. Ακόμη και το σκοτάδι παραμένει υπομονετικό και ο ήλιος θολός. Είναι μια πολύ βαθιά άρνηση της παντοτινής ζωής εναντίον της θνησιμότητας. Ο κόσμος χωρίζεται στα δυο. Οι βρυκόλακες αρνούνται τη φύση τους, μετανοιώνουν, έχουν ενοχές και προσπαθούν με κόπο να απλώσουν τα παγωμένα τους χέρια προς την ανθρώπινη φύση που έχασαν με σπαραχτικό τρόπο. Προσπαθούν να είναι όσο το δυνατόν πιό ανθρώπινοι.

Η εξαιρετική της μουσική, οι υπέροχες ερμηνείες, η εμπνευσμένη σκηνοθεσία, το βαθύ αμετάκλητο χτίσιμο των χαρακτήρων είναι τα συστατικά και μια ταινία που από την πρώτη στιγμή αφέθηκα μέσα της.

Forever.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s