2007 AD

– Καλησπέρα
– Καλησπέρα
– Μια Καλή Χρονιά παρακαλώ
– Απ’ όλα μέσα?
– Ναι

Advertisements

116740880006706984

Γρήγορα πριν βγεί ο χρόνος και μπεί ο επόμενος μέχρι να γίνουμε ραμολιμέντα του βλογιν θα γράφουμε. Μικρά ποστ, μεγάλα ποστ, 300 λέξεις, 4000 λέξεις, καθόλου λέξεις. Ετσι μόνοι μας θα βαδίζουμε και θα τρέχουμε καβάλα σε πληκτρολόγια qwerty. Θα μοιραζόμαστε χαρές, λύπες και κραξίματα. Θα νοιώθουμε πάντα την ανάσα του γαμημένου του χρόνου που μας κυνηγάει λες και μας έχει βάλει στο μάτι ο πούστης και ασχολείται μόνο με εμάς. Αλλά στην σφαίρα κάθε μέρα είναι και μιά άλλη μέρα. Λινκς μπαίνουν και βγαίνουν σα τρελά. Τρολς, ανώνυμοι, επώνυμοι, ημιονοι κυνηγάει ο καθείς με μια μακριά βίτσα την καθημερινότητα και προσπαθεί να την δείρει. Να την ξορκίσει τουλάχιστον. Ip στην φόρα, e-mail, τηλέφωνα που προσπαθούν να επικοινωνήσουν. Φασαρίες, μανούρες και λέξεις. Χιλιάδες λέξεις. Αλλες γαμάνε, άλλες αγγίζουν, άλλες γοητευουν αλλά όλες υπάρχουν. Εκεί. Αφοσιωμένες. Λες και κάποιος βρήκε το κουτί της πανδώρας και το άνοιξε άτεχνα και άτσαλα μα πιό πολύ από περιέργεια. Ψάχνουμε κι εμείς χαμένοι μέσα στην ψηφιακή μας ζώνη τα φυσίγγια της πραγματικής ζωής. Η ζωή είναι μια μαν. Δεν μπορεί να διαχωριστεί σε «πραγματική» και σε «μπλογκική». Θα ήθελα πολύ να σβήσω από την χρονιά που πέρασε ένα και μοναδικό γεγονός. Δεν χρειάζεται να γράψω ποιό είναι και ποιός είναι. Εκείνος ξέρει. Κι εγώ ξέρω.

Πάμε. Δεν υπάρχει τρόπος να σταματήσεις κάποιον να γράφει.
Να τον ξενερώσεις ναι μπορείς.

Για μία Μποξτερ ρε γαμώτο

Εχω μια μεγάλη απορία που πάνε όλοι αυτοί πρωί μεσημέρι και βράδυ με τα αυτοκίνητά τους. Για τις παρκαρισμένες boxter ξέρω. Δεν έχουν λεφτά για βενζίνη διότι καλό το εργαλείο ρε μαν αλλά δεν ήξερες ότι μέσα στις 342 δόσεις τα καύσιμα δεν συμπεριλαμβάνονται;

Γουελ μέσα στα κανονικά έξοδα μιας γυναίκας που θέλει ντε και καλά να μπεί μέσα σε μια μποξτερ (το πως θα βγεί είναι άλλο θέμα) και να κάνει τις φίλες της με το πούντο να σκάσουν με θόρυβο είναι τα εξής: 1. Κομμωτήριο για να γίνει το μαλλί σα φλοκάτη ψεκασμένη με κόλα της 3Μ δύο φορές τη βδομάδα (και τώρα με το δώρο το γκέρλυ τον ήπιε κανονικά) πλας το απαραίτητο Κούτσο Μπολ με τις κοπέλες που κρατάνε τα πιστολάκια με δολοφονικές διαθέσεις και πλας πλας τη συνομιλία στο κινητό με οποιονδήποτε αρκεί να μιλάει με κάποιον την ώρα που τα πιστολάκια δολοφόνοι φροντίζουν με χάρη τη μετατροπή της ανθρώπινης τρίχας σε ανθρακόνημα. 2. Μανικιούρ πεντικιουρ και οδοντιούρ (καινούριο φρούτο μη το ψάχνεις. σου κάνει τα δόντια πιό στρόγγυλα ώστε κατά τη διάρκεια του μπλόου τζομπ δίπλα από το λεβιέ τον ταχυτήτων αν πατήσει φρένο η πόρσε μη κόψεις του άνθρωπα το εργαλείο του κι έχουμε άλλα) ενώ ισχύουν όλα τα προηγούμενα γεγονότα που λαμβάνουν χώρα στο κομμωτήριο δηλαδή κινητά, δώρο κτλ. 3. Σπα για να μαλακώσουν οι ραγάδες ενώ έχουμε καινούριες αγορές έξτρα με υποβρύχια κινητά, αδιάβροχα μπλου τουθ και ήχους φενγκ σούι. Εδώ η υποψήφια «το κάνω μόνο με μπόξτερ» μετατρέπεται σε αιθέριο πλάσμα ραντισμένο με χυμό ωμής ντομάτας (το υπόλοιπο ράντισμα με πραγματικά υγρά θα έρθει αργότερα) μιλάει σπαστά ελληνικά με κινέζικη προφορά για να τονίσει τη φεγκ σούι καταγωγή της και βουτάει από πισίνα σε πισίνα ενώ κάθε φορά που βγαίνει την περιχύνουν με αιθέρια έλαια, ελαιόλαδο μινέρβα, λάδι μηχανής λομπιτοιλ, νέα φυτίνη, υγρά μπαταρίας και σουπλίν. Μετά την μαγκώνουν με λαβίδες της βάζουν κάτι βράχια στην πλάτη, άμμο στα αυτιά, χόρτα στο στόμα (αντίδια φερμένα από τη μαγική ασία) και διάφορες άλλες ουσίες σε ότι τρύπα βρουν μπροστά τους. 4. Ρούχα. Η μεγάλη πληγή. Οσα λεφτά και να δώσεις σε μια γυναίκα θα τα φάει και μάλιστα γρήγορα πόσο μάλλον η δικιά μας η «το κάνω μόνο με μπόξτερ». Εδώ έχουμε καινούρια πλας έξοδα διότι καλά τα πήρε όλα αυτά αλλά πρέπει να τα κουβαλήσει κιόλας το γκέρλυ. Γουελ η ενοικίαση τριαξονικού scania είναι αναποφευκτη. Ενιγουειζ μέχρι τώρα το γκέρλυ έχει αδειάσει όλες τις πιστωτικές της, έχει κλέψει λεφτά από τη μάνα της, δανείστηκε από τις φίλες της και είναι έτοιμη για το επόμενο βήμα. Την μπόξτερ. Και ναι! Ερχεται και παρκάρει μπροστά της μαύρη και γυαλιστερή. Ο οδηγός την κοιτάει από πάνω μέχρι κάτω, την γδύνει ο μαν με τα μάτια ενώ εκείνη σπαρταράει σα λιθρίνι στο βλέμμα του. Η καρδιά της πάει να σπάσει από το άγχος και το κεφάλι της βουίζει. Ο οδηγός βγάζει με προσοχή ένα τεφτέρι και σημειώνει με χ τα σημεία που πληρούν τις προυποθέσεις για να τη βάλει μέσα.
Μαλί Φλοκατέ. ΟΚ
Σπα. ΟΚ (έχει σημάδια από βράχια και χόρτα στο στόμα)
Πεντικιουρ. ΟΚ
Μανικιουρ. ΟΚ
Ρούχα. ΟΚ

Ανοίγει την πόρτα και την βάζει μέσα. Εκείνη έχει τρελαθεί από τη χαρά της και χοροπηδάει σα το τραγί πάνω στο πεζοδρόμιο.

Κι όλα αυτά για μια μπόξτερ και μάλιστα παρκαρισμένη

Γοργόνα Τουρσί (co-post)a)

Τελικά αποφάσισα να πετάξω τους διορθωτές κειμένου μια και καλή από τη ζωή μου. Μεγάλο ρίσκο δε λέω γιατί κινδινευω να εκετεθώ ανεπαρνόθωτα στις ορδές των 7 που με διαβάζουν αλλά δε πειράζει. Το προτιμώ γιατί κοντευω να ξεχάσω την ελληνική γλώσσα και να γράφω στη γλώσσα του γουορτντ που δε καταλαβαίνει από γκάου ή γκαου-γκάου ή γάλα κακάου ή τα σε με τε κατά την τοπική διάλεκτο (σε λέω με λές τε λέει). Το γουορντ μου είναι παντελώς άχρηστο -και πριν ήταν αλλά δεν το ήξερε- γιατί μου γεμίζει την τεράστια οθόνη μου με κοκκινάδια κάτω από τις λέξεις (πίσω από τις λέξεις έρχεται ο αλέξης) και δεν εννοεί με τίποτα να προσθέσει στο λεξικό τους φανταστικούς μου και εκπληκτικούς νεολογισμούς. Οπως επίσης αρνείται να καταλάβει τα διπλοτονιζόμενα και διάφορα άλλα που δίνουν άλλο ύφος σε ένα κείμενο. Ρε! Θέλω να γράφω λάθος. Να κάνω γιγάντια ορθογραφικά λάθη και να βγάζω τα μάτια των άλλων.

Μάτια βγάζει και η καινούρια διαφήμιση της νόβα. Οκ γέλασα δε λέω αλλά γέλασα μία φορά. Τη επόμενη που την είδα δεν γέλασα καθόλου. Το ίδιο και με το σποτ του Τζόνυ. Συγκινήθηκα με το καημένο το ρομποτ που ήθελε να γίνει άννθρωπας αλλά μέχρι εκεί. Δεύτερη φορά τη βαρέθηκα άσε που το ρομποτ ξέχασε να μας πεί ότι πιό πολύ ήθελε να είναι άνθρωπας για να πίνει ουίσκυ και να σπάει. Ασε ρε μαν πίνουμε εμείς για εσένα και κιπ τρεκλίζειν και εμετίζειν και κάνειν μαλακίειν και ξενερώνειν την άλλη μέρα -κατά τας γραφάς- με λίγο νεσκαφέ (ιωάννας) λίλλυ.

Τώρα που είπα λίλλυ, τι κάνει αυτή; Εχουν χαθεί πολλοί μεγάλοι μπλογκερζ. Τώρα στο μονιτορ, άλλα είναι τα μεγάλα ονόματα.Τώρα είναι ο Curiosity Killed the Cat, κάποιοι e-rooster blog, και ο >——– Μαύρος Γάτος ——–@28/12 13:44. Αν δεν τους ξέρεις, μπες στο μονιτορ. Εδώ μπαίνουν σκέτοι. Αλινκοι*.

Και το άλινκο γράμμα συνεχίζεται. Μερικές φορές έχω την ανάγκη να πιώ ένα ποτήρι αλκοολ αλλά χωρίς να με πάρουν χαμπάρι και αρχίσουν τα κλασσικά αστεία. Θέλω για παράδειγμα να πιώ ένα ποτήρι (το περιεχόμενο και όχι το ποτήρι λέμε) αλλά η ώρα είναι μόλις 12. Εχω δύο επιλογές. Η μία είναι να περιμένω μέχρι ΤΙΣ 1 ( κλασσική ώρα για αλοκοολ) αλλά δεν μπορώ. Η άλλη είναι να κάνω ότι δε βλέπω το ρολόι και η τρίτη και η καλύτερη να μην έχω ρολόι ( που δεν έχω). Δοκίμασα να κάνω παγάκια με βότκα και να τα ρίξω στο φραπέ αλλά με έπιαναν πάντα γιατί ο καφές μύριζε… Εβαλα τζέιμσον σε φίλτρου και πάλι μύριζε. Εβαλα στο τζέιμσον καφέ φίλτρου και πάλι μύριζε. Εβαλα το φίλτρο (το χάρτινο) μέσα σε ένα μπουκάλι από ουισκυ και βρήκα την υγειά μου. Αισθάνθηνκα αληθινός άνθρωπος.

Οχι σαν τον ρομποτ του κιπ γουόκιν. Ο ανθρωπος κιπ ντρικινγκ. Από αύριο θα δοκιμάσω χαμομήλι με γιαγκερμάστερ, και θα σβήσω μ’αυτό τη γαλοπούλα. Γιατί πάντα -σύμφωνα με τους καλούς σεφ- πρέπει να σβήνεις το φαγητό με κάτι. Το γουρούνι με κόκκινο κρασί, το πουλί με λευκό κρασί, ψάρι με μπύρα δε δοκίμασα, αλλά θα το κάνω στα πλαίσια των χριστουγεννιάτικων γαστριμαργικών πειραμάτων.

Και μια που μιλάμε για γαστριμαργίες σε ένα νησί της ελλάδας (της γνωστής) υπάρχει το εξής απίστεφτουά έδεσμα. Αυγό Τουρσί. Οου Γιέα. Κανονικό αυγό με κρόκο κτλ γεννημένο (με λίγο ζόρι βέβαια) από κότα! Γιες μαι φρεντς αι γουιλ μπορν αγκεν. Και βέβαια σα μα νη τους έφτανε το αβγό που το τουρσάρουν, τουρσάρουν και ψάρια. Ω Ναι. Παίρνουν μια σαρδέλα τη μαρινάρουν με άφθονη άλμη και την τουρσάρουν ολόκληρη μαζί με τα κόκαλα και τα λέπια. Μετά αφού τελειώσουν όλες τις σαρδέλες του πελάγους τσακώνουν και τις γοργόνες. Ναι μπορεί μια γοργόνα να μη μπορείς να τη γαμησεις ούτε να την τηγανίσεις αλλά μπορείς να την κάμνεις ΤΟΥΡΣΙ! ΝΑΙ!

* αλινκος (ο): – σύμφωνα με το λεξικό του βριώνη (οχι του ομερ, του δικούμας). ο οποιοσδήποτε, ανθρωπος, ζωντανός οργανισμός, ποστ ή γοργόνα, που δεν έχει λινκ πάνω του. μπιοντ δι ομπβιουζ.

Happy ~Good Year

Γουάου! Οι σούπερ καλλονοί που θα ήθελαν να είναι πολύ από τον Κολωνό έβαλαν τα μάσκαρά τους, τίναξαν τις βλεφαρίδες τους με χάρη και καπάκι απάντησαν σε όσες αναπάντητες κλήσεις θεώρησαν ότι πρέπει και τους ταιριάζει να απαντήσουν. Μετά ευχαρίστησαν το θεό Νάρκισσο και δυστυχώς για εκείνους δεν πέθαναν όπως ο θεός τους. Απλά, πολύ απλά, εξαιρετικά απλά πάγωσαν και εκείνοι στο μοναδικό βλέμα που αναγνώριζαν πια. Το θολό εκείνο βλέμμα που ώρες ώρες νομίζει κανείς ότι κρύβει μια λάμψη ή μια μια σπιρτάδα αλλά η αλήθεια για εκείνους τους παρατηρητές που κολακεύνται και κολακευιυν ενώ με χίλια μύρια κόλπα προσπαθούννα διασώσουν τη γούνα τους -ή ότι έχει απομείνει πιά από αυτή γιατί και η γούνα είναι δανεική. Για παράδειγμα κανένα ον πέραν των ζώων (ζώο=ζωή) δε χρειάζεται μια γούνα το καλοκαίρι. Τη γούνα τη χρειάζεται το χειμώνα και για αυτό υην αναπτύσσει. Και την αναπτύσσει πολύ, τη φουντώνει και τη χαίρεται. Μέχρει να έρθει ο σοφ’ος κυνηγός με τη καραμπίνα οπλισμένη και πολλά φυσσίγγια για μπακ απ και την αφαιρέσει από ένα βασανισμένο κορμί. Με λίγα λόγια να το γδάρει αφού το σκοτώσει από απόσταση. Μια απόσταση που μπορεί άνετα να μεταφραστεί και σε μια πλασματική ασφάλεια που μυρίζει τζάκι και γραμμάτια από τον Κωτσόβολο. Η μπορεί να μυρίζει κρυο και μια ολοκαίνουρια τηλεόραση πλάσμα. Η μπορεί να μυρίζει μπύρα ανακωτεμένη με ένα ποδοσφαιρικό αγώνα και μια πίτσα. Εδώ πέφτει και η ερώτηση καίρια και πάντα ερώτηση. Γιατί οι άντρες τρώνε όλοι μια πίτσα ολόκληρη. Απάντηση. Γιατί μπορούν.

Καλή χρονιά γκάιζ.

*Stay On The Scene*

Η μουσική και οι μουσικοί δεν πεθαίνουν ποτέ. Μπορεί να κλείνουν τα μάτια και να παίρνουν βαθιές ανάσες αλλά πάντα θα είναι μαζί μας, ανάμεσά μας. Ο James Brown έφυγε αλλά η μουσική του, ο χορός του και η τελειομανία του θα μείνουν για πάντα μέσα μου.

Stay On The Scene Brotha και σε ευχαριστώ για όλα τα απίθανα κομμάτια σου που με έκαναν να χορέψω, να κλάψω και να γελάσω.

Καλό σου ταξίδι.

Light Please

Πάει χάλασε η πόλη. Εχθές περπατούσαμε στη Τσιμισκή και δεν γνώριζα ούτε έναν. Παντού ουρές. Στα κομμωτήρια, στα σούπερ μαρκετ στα εμπορικά. ΧΙλιάδες λαού στο δρόμο προσπαθούσαν με κάθε τρόπο να ξοδέψουν τα λεφτά τους σε άχρηστα πράγματα όπως τα 25 σετ από διαφορετικά λαμπάκια made in china. Αυτά τα λαμπάκια πέρα από τη σίγουρη ηλεκτροπληξία που κρύβουν -από έγκυρη πηγή έχω μάθει ότι οι κινέζοι τα χρησιμοποιούν ως κύριο μέσο δολιοφθοράς του δυτικού πολιτισμού- σου σπάνε και τα καρύδια σε μικρά κομμάτια όταν αναβοσβήνουν. Πας να διαβάσεις και ενώ είσαι σε ένα κρίσιμο σημείο της πλοκής τα λαμπάκια αποφασίζουν να αλλάξουν πρόγραμμα χαρίζοντάς σου ένα φωτισμό «στενες επαφές τρίτου τύπου» με αποτέλεσμα να χάσεις τη σελίδα που εξηγούσε πως ο αρναούτογλου (από τους πιό σημαντικούς entertainers-performers στο γνωστό σύμπαν) κρατάει τα γένια του σε σταθερό ύψος 1.2 χιλιοστών από το δέρμα του προσώπου του μονίμως. Γουελ τα λαμπάκια επίσης είναι σπαζαρχίδικα και κατα τη διάρκεια του σεχ γιατί ενω παλεύεις με κόπο να διατρήσεις το πολύτιμο διαμάντι τα κινέζικα λαμπάκια (μόνο τα κινέζικα) ανάβουν από μόνα τους στο φουλ και βλέπεις έντρομος ότι το αντικείμενο του πόθου σου έχει πιτυρίδα και μάλιστα χοντρή σαν αλάτι από παστό μπακαλιάρο. Χάνεις τον παλμό σου και πληγώνεσαι βαθιά ενώ αναρωτιέσαι γιατί να τύχει αυτό σε σένα. Αλλά και πυτιρίδα να μην έχει όλο και κάτι άλλο θα παρατηρήσεις με τόσο φως. Μιά ελιά με δύο τρίχες, μια γρατζουνιά που είσαι σίγουρος ότι δε την προκάλεσες εσύ, μια μελανιά που κάπου την ξέρεις.