All Animals Are Equal

but some animals are more equal than others…

Οι κοινωνίες αλλάζουν εκ των έσω. Το να δημοσιεύσεις τις προγραμματικές σου δηλώσεις στο πολύπαθο δίκτυο που βάλλεται εδώ και χρόνια με ποικίλους τρόπους δεν είναι δα και ένα κατόρθωμα, ούτε καν ένα μικρό βήμα προς την αλλαγή που ακούγαμε προ εκλογών. Η αλήθεια, η σκληρή αλήθεια είναι εκεί έξω. Είναι στους άνεργους, είναι στις κοπέλες που καμακώνουν με χάρη μυκονιάτικου greek lover οι μπάτσοι, είναι στο ξύλο που πέφτει σε κάθε λαϊκή αντίδραση είναι στη μόνιμη ένεση γονίδιου χρυσόχαρου που προσπαθούν να μας κάνουν απαιτώντας με θράσος την άφεση αμαρτιών. Η αλήθεια είναι ότι το πασοκ άφησε το σπίτι στα μπετά και κάποια στιγμή πρέπει να το τελειώσει…

Say Loud Brotha

«…Ταυτόχρονα σημείωσε ότι την Τετάρτη στη Βουλή η Κ.Ο του ΣΥΡΙΖΑ θα πραγματοποιήσει πολιτικό και όχι θρησκευτικό όρκο, όχι μόνο για λόγους συμβολικούς, αλλά γιατί κάποια στιγμή θα πρέπει να αντιμετωπιστεί αυτό το ζήτημα. «Δεν είμαστε Ιράν», σημείωσε χαρακτηριστικά ο πρόεδρος του ΣΥΝ…»

Ι know you got soul brotha… Στο ξαναείπα…

e-barbarians

Μα είναι λογικό. Οταν στα προεκλογικά του σποτ το πασοκ εμφανίζει με μεγάλα γράμματα τη λέξη κράτος (και μάλιστα σε κάκιστο 3d) είναι αναμενόμενο ότι το «κράτος» δεν θα αλλάξει πρόσωπο. Μπορεί ο Γαπ να εμφανίζεται ως λυτρωτής-μεσσίας και κουβαλητής της πράσινης ανάπτυξης, αλλά ταυτόχρονα η αστυνομοκρατία και οι προσαγωγές τις Πέμπτης στα ταλαιπωρημένα Εξάρχεια, δείχνουν ένα μόνο μικρό μέρος της τακτικής  και της στρατηγικής του που θα ακολουθήσει από εδώ και πέρα. Μια βδομάδα μόλις στην κυβέρνηση και δυστυχώς η καχυποψία μου για τον συγκεκριμένο πολιτικό αρχίζει να παίρνει σάρκα και οστά. Το πασοκ αυτή τη στιγμή, και τις επόμενες στιγμές θα κινηθεί σε δύο ταχύτητες. Η μια θα είναι το ιντερνετικό πρόσωπο, το ανανεωτικό και το αισιόδοξο και η άλλη -η πιό πραγματική και η πιό σκληρή- θα είναι οι προσαγωγές στα Εξάρχεια, η αύξηση των φόρων και η θηριωδίες εις βάρος του πολίτη με τις ευλογίες και της ευρωπαικής ένωσης και της άλλης πλευράς του Ατλαντικού.

Η κίνηση του Χρυσοχοίδη την Πέμπτη ήταν απλά το demo. Η πραγματική έκδοση με όλες τις λειτουργίες δεν θα αργήσει να έρθει γιατί αυτό που φοβάται το πασοκ πιό πολύ, είναι οι πιθανές φασαρίες όσο κοντεύει ο Δεκέμβρης και δεν θα ήθελε καθόλου μα καθόλου, το μότο «πρώτα ο πολίτης» να μεταλλαχθεί σε κάτι άλλο. Ο Γ. Παπανδρέου, επειδή ακριβώς δεν είναι χαρισματικός, είναι προβλέψιμος. Αυτό το απέδειξε και ο χειρισμός του στη στελέχωση των υπουργείων, προσπαθώντας να θαμπώσει το κοινό, αφήνοντας αρκετά γνωστά ονόματα έξω από τα πολυπόθητα υπουργεία και τοποθετώντας μια μικρή στρατιά απολιτικ μάνατζερ, σε όχι τόσο καίριες θέσεις -με την πρώτη ματιά- αλλά σε κομβικά σημεία προσωπικού του ελέγχου. Με μιά πιό προσεκτική ματιά εύκολα διαπιστώνει κάποιος, ότι δίπλα σε κάθε παλιό στέλεχος του πασοκ έχει τοποθετηθεί και ένας «δικός» του, περισσότερο ή λιγότερο, απολιτίκ μανατζερ, που θα παρακολουθεί, θα εγκρίνει και θα ενημερώνει το Μεγάλο Αφεντικό. Πιό απλά δε γινόταν και ο λόγος που δεν έχω καμμία εμπιστοσύνη στον Γαπ -και για αυτό φυσικά δεν τον ψήφισα- είναι η μόνιμη απουσία του στοιχείου της έκπληξης σε όλους τους τομείς. Μπορεί βέβαια ο μέσος πολίτης να ενθουσιάζεται με «ηλεκτρονικές διακυβερνήσεις» «πράσινες αναπτύξεις» και λοιπά φαιδρά αλλά οι μυημένοι ξέρουν καλά ότι η διακυβέρνηση μιας χώρας και η φιλική προς τα λαικά στρώματα τακτική δεν υπάρχει ούτε στο facebook ούτε στο twitter ούτε στο pasok.gr. Υπάρχει μόνο εκεί έξω.

Γαπόμετρο
Κίνηση τρίτη: Διμοιρίες των ματ σε έφοδο στα Εξάρχεια χωρίς λόγο και αιτία. -3

Gapometro

Χιλιάδες αναγνώστες μου από σήμερα σας ανακοινώνω τη δημιουργία μιας νέας κατηγορίας στο μπλογκ η οποία θα ονομάζεται Γαπόμετρο και φυσικά θα παρακολουθεί και θα καταγράφει τις κινήσεις του Γιωργάκη.

Κίνηση πρώτη: Γαμώ τα υπουργεία μου. Σωστός ο μαν  +1
Κίνηση δεύτερη: Δεν τόλμησε να αλλάξει το δεύτερο συνθετικό του Υπουργείου Παιδείας -2

Getoff my face

Επιτέλους πήραν τους πούλους. Μαζί με αυτούς και μια εποχή γεμάτη μιζέρια, λαδώματα, σκάνδαλα, ανικανότητα, δολοφονίες, πυρκαγιές και διάφορα άλλα που πήγαν τον τόπο πολλά χρόνια πίσω. Η ΝΔ σήμερα δεν έχασε μόνο. Διασύρθηκε χωρίς οίκτο, και τα θλιβερά γκόλουμ της θα ξαναμπούν στα σκοτεινά λαγούμια από όπου ξεπήδησαν, μετατρέποντας σε λίγα μόλις χρόνια την Ελλάδα σε έναν απέραντο, βρωμερό και τρισάθλιο βάλτο που βρώμαγε σαπίλα. Στα ΤΣΑΚΙΔΙΑ!

Mind the Gap

Λίγες ώρες πριν κλείσουν οι κάλπες και αρχίσουν οι ανακοινώσεις για τα πρώτα αποτελέσματα που πιθανόν να ανακυρήξουν νικητή τον Γιώργο Παπανδρέου, σκέφτομαι το πως αυτός ο άνθρωπος που σκαρφάλωσε με έλλειψη μεθόδου, δεκάδες σαρδαμ και εκαντοντάδες ασάφειες σε όλα τα θέματα, έφτασε στο σημείο να διεκδικεί την διακυβέρνηση της χώρας σε μία τόσο κρίσιμη περίοδο. Οι αβάντες που του δόθηκαν από τα κανάλια είναι τόσο εξώφθαλμες, που τείνουν να γίνουν σχεδόν σκάνδαλο πριν καν αναλάβει την πολυπόθητη εξουσία. Γιατί είναι προσωπικό του το στοίχημα και η ενθρόνισή του στην κορυφαία καρέκλα του πασοκ, είναι η ζωντανή απόδειξη. Με περισσή χαρά ο Γιώργος Παπανδρέου τοποθέτησε στο ψυγείο του πράσινου ήλιου κορυφαία στελέχη, που τόλμησαν να διαφωνήσουν, ενώ ταυτόχρονα φρόντιζε το ροκάνισμα του αντίπαλού του και του άφθαστου λαϊκισμού του. Οι καιροί έχουν αλλάξει, οι τακτικές παραμένουν οι ίδιες με μια περίεργη συνεκδοχή: Ο Καραμανλής θυμίζει Ανδρέα Παπανδρέου και ο Γιώργος Παπανδρέου θυμίζει μια καινούρια φόρμα πολιτικού, που ευδοκιμεί πολλά χρόνια τώρα στην άλλη μεριά του Ατλαντικού.

Ο Γαπ γνωρίζει πολύ καλά -και καλύτερα από τον καθένα-  ότι η πιθανή εκλογή του θα είναι απόλυτα προσωρινή με μια μόνιμη δαμόκλειο σπάθη να κρέμεται πάνω από το κεφάλι του. Ελπίζει βέβαια στην ανοχή του λαού και την απελπισία του, μόνο που η μανία του με την πρωθυπουργία, του εξασφαλίζει μια σχεδόν μόνιμη πολιτική τύφλωση και τον εμποδίζει να δεί την αγανάκτηση του κόσμου, που θα εκτοξευθεί με περισσή κοινωνική ορμή αν τα πράγματα δεν πάνε καλά. Και δεν θα πάνε καλά. Δεν θα πάνε καθόλου καλά. Ο Γιώργος Παπανδρέου δεν είναι  ούτε χαρισματικός, ούτε από πάστα ηγέτη. Είναι ένας άνθρωπος που προσπαθεί να με πείσει εδώ και χρόνια, με παταγώδη αποτυχία, ότι η Ελλάδα χωράει σε ένα λαπτοπ και το λειτουργικό της χρειάζεται update.

H διακυβέρνηση από το Πασοκ δεν θα είναι καλύτερη από εκείνη της ΝΔ. Θα είναι ακριβώς η ίδια, τυλιγμένη ίσως με περισσότερες ευρωπαικές σημαίες και τον αέρα των λεγόμενων ευρωπαιστών. Η μοναδική σύγκρουση που θα πετύχει ο Γιώργος Παπανδρέου δεν θα έχει καμμία σχέση με το κεφάλαιο και το σύστημα, όπως αρέσκεται να λέει με στόμφο. Η μοναδική σύγκρουση που θα πετύχει θα είναι με τη γενιά των 700 ευρώ, με τους άνεργους, με τους συνταξιούχους, με τους χιλιάδες απολυμένους των πολυεθνικών, με τους απελπισμένους των stage και τελικά με ένα μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας που τον θεωρεί τη μοναδική λύση. Ο Γαπ δεν είναι η λύση. Είναι το πρόβλημα.

Ps: Ερώτηση. Γιατί όσοι διαβάζουν αυτό το post μετά πηγαίνουν κατευθείαν στο About; Ψάχνουν κάτι;