VIP Area

 

Σήμερα είναι Πέμπτη 1 Μαρτίου (το γράφω για να μη το ξεχάσω με την ολίγη αλζχάιμερ που με ταλαιπωρεί και είναι υπευθυνη και υπόλογη για το ότι σήμερα το πρωί βρήκα τη ρίγανη στο ψυγείο και τα παπούστια μου στο πλυντήριο). Κατόπιν του άκρως απειλητικού τηλεφωνήματος από τον Κρέιζυ (πρώτη φορά με απειλούν για να ανοίξω το μπλογκ συνήθως με απειλούν για να το κλείσω) το περιέχομενο του οποίου είναι άκρως τρελό και απόρρητο αποφάσισα να κόψω τις παπαριές με τα πριβέ και τα VIP Area.

Very Important People. Τώρα ποιός καθορίζει τη σημαντικότητα του καθενός είναι ένα μεγάλο θέμα και εξαρτάται από πολλούς παράγοντες και δεν είναι επί του παρόντος για περαιτέρω ανάλυση . Ομως (και πλάτη) αυτή η μανία του νεοέλληνα για τα Βι Αι Πι έχει γεννήσει μια ολόκληρη θρησκεία που λέγεται Βιπαισμός και οι οπαδοί της Βιπαιστές. Οι Βιπαισταί ξεχωρίζουν στο δρόμο διότι κουβαλάνε πάντα στην πλάτη τους ένα τραπέζι (με τέσσερα πόδια και λάκα) καθώς και ποτήρια του ιούσκυ (4 γιατί παραπάνω δεν είναι βιπαισμός είναι παρτούζα) παγάκια, τσιμπίδες και διάφορα άλλα όργανα τελετών ενώ σπάνε τα καρύδια του εκάστοτε πορτιέρο με την φράση προσευχή «έχουμε κρατήσει τραπέζι» (για να μην πέσει προφανώς και σκοτώσει κανέναν). Αυτή η ιδαιτερότητά με το τραπέζι στην πλάτη και τα ποτήρια στις τσέπες μου κίνησε την περιέργεια προχθές καθώς περπατούσα στην παραλιακή και με κόπο πλησίασα έναν οπαδό αυτής της ιδιότυπης αίρεσης ενώ παράλληλα κυνηγούσα κάτι μύγες παρέα με τους μπάρμαν. Πλησιάζοντας αρκετά, έκπληκτος παρατήρησα ότι τον Μαν Βιπαιστή τον γνώριζα από τα παιδικά μου χρόνια και ήταν ο φίλος μου ο Τζον Τζον.

– Τζον Τζον?
– Οου Ειντζελ Μπόι!
– Που πας ρε μαν με το τραπέζι στην πλάτη;
– Οου λονγκ στορυ μαν που να σου τα λέω. Είμαι ΒιΒιπαιστής
– Οκ ότι πείς αλλά εγώ νόμιζα ότι ήσουν Βιπαιστής έτσι που σε είδα με τη σαλοτραπεζαρία στους ώμους.
– Οου Νόου! Βιπαισταί είναι μπας κλας μαν, πλέμπα, αγύρτες, φτωχολογιά. Ετσι που τους βλέπω να γυρνάνε με εκείνα τα σαρακοφαγωμένα τραπεζάκια τους λυπάμαι να σου πώ τη τρουθ.
-Ποιά Τρούθ ρε Τζον? Την ξέρω?
– Σύνελθε αγαπητέ γκρο μανιόν την αλήθεια εννοώ.
– Α καλά… και για λέγε για λέγε…
-Λοιπόν κοίτα το δικό μου το τραπέζι! Γυαλίζει μπόι! Το καθαρίζω κάθε μέρα με όβερλέι, του έχω προσθέσει ασημένια τελειώματα ενώ το ξύλο του είναι πανάκριβο μαόνι ειδική παραγγελία από το ικεα Αφρικής εμποτισμένο με μπαλσάμικο ξύδι και χυμό μπανάνας.
– Χμμμ…Και πάτε στο κλαμπ με το τραπέζι στην πλάτη?
-Ναι που είναι το παράξενο ρε μαν?
– Καλά το κλαμπ δεν έχει δικά του τραπέζια και κουβαλάτε εσείς όλα αυτά τα σκρίνια στους ώμους?
– Οχι στους Ναούς μας πήγαιναν οι άπιστοι πρώτοι και έπιαναν τις καλές θέσεις. Ετσι θεσπίσαμε ένα ειδικό νόμο που τους απαγορευει να έχουν δικά τους τραπέζια. Ασε που ποτέ δεν βρήκα ούτε ένα τραπέζι που να ταιριάζει χρωματικά με τα παπούτσια μου. Ακούς μπόι? Ποτέ! Σε Ντεκαντανς. Τι παρακμή!
-Οκ Γκατ ιτ και τι θα πεί ΒιΒιπαιστής ρε μαν?
– Very Very Important People
– Καλά όλα αυτά ρε μαν αλλά στη καρδαρόμπα αφήνεις τιπ?
– Νοου Νέβα.
– Ε τότε είσαι ένας σκέτος Μαλακαιστής και Μισός.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s